Television Kills Us All

Album met kop en staart!

     

Mattock – ‘Television Kills Us All’

Onlangs kreeg ik het nieuwe album van de Amersfoortse metalband Mattock in handen met de veelzeggende titel ‘Television Kills Us All’. En hoe treffend kan een albumtitel zijn anno 2009. Voor muziek geldt dat zeker. Programma’s als The X-Factor dreigen deze prachtige kunstvorm namelijk langzaam om zeep te helpen. Dan is het toch goed om te weten dat Nederland wel degelijk veel talent in huis heeft, en daar is Mattock een goed voorbeeld van.

De songs op ‘Television Kills Us All’ klinken stuk voor stuk strak, energiek en dynamisch. Mattock is dan ook zeker geen dertien in een dozijn. De band heeft genoeg originele en inventieve elementen die zorgen voor een eigen geluid. Zo horen we elementen van grunge in de vorm van een snerpende gitaar riff van gitarist Martijn Hermsen in opener ‘Hate of Mind’. Het daarop volgende ‘Monstruo’ begint met een stukje traditionele Spaanse muziek om vervolgens als een vulkaan los te barsten met een knallende drum partij van drummer Jan Voogt, waarin zanger Maarten Gunsing goed laat horen wat hij vocaal en tekstueel kan. Ook hoor je mooie elementen uit de traditionele metal, zoals in het nummer ‘Head Disease’. Een nummer dat je doet denken aan de betere (lees: oudere) Metallica albums. Dat komt mede door de met chorus bewerkte baspartij die, ondanks zijn complexiteit, aanstekelijk klinkt.

Het is mooi om te horen hoe Mattock verschillende stijlen weet te verwerken in hun muziek zonder het (eigen) metal geluid te verliezen. Aan de productie is ook genoeg aandacht besteed en was in handen van Mattock en producer Airway, die hier en daar met zijn effectieve programming wat extra laagjes aanbracht. Het eindresultaat mag er dan ook zeker wezen. Geen rammelende, halfgeslaagde brouwsels, maar sterke songs met een kop en een staart die een heel album lang weten te boeien. Het is lang geleden dat ik een eigen beheer album hoorde die zo enerverend klonk als ‘Television Kills Us All’. En dat mag je best zien als hoop in bange (metal/muziek) dagen.

Gregor Dijkman.