De Wissel
Van VPRO Radio
Ga met je muis over de titel van een podcast en druk op Afspelen om ernaar te luisteren. Open iTunes om podcasts te downloaden en je erop te abonneren.
Omschrijving podcast
De muziekgeschiedenis kent soms wonderlijke zijwegen, kruisingen, tussenstops, begin- of eindstations, vreemde wendingen, ondoorgrondelijke paden en vooral: verbijsterende schoonheid, of een onbegrijpelijk gebrek daaraan. Muzikale portretten en vergezichten hoor je bij De Wissel.
| Naam | Omschrijving | Releasedatum | Prijs | ||
|---|---|---|---|---|---|
|
1 |
Orchscapes | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/05/WOS2-300x294.jpg)De Soundscapes van gitarist Robert Fripp zijn langgerekte klankschappen, opeenstapelingen van klankwolken, gemaakt met een electrische gitaar, een gitaarsynthesizer en een hele kast vol digitale apparatuur. Sommige van die Soundscapes zijn door componist Andrew Keeling en gitarist Bert Lams bewerkt voor orkest, en die bewerkingen werden in 2003 tijdens het Holland Festival gespeeld door het Metropole Orkest. Een remix van opnamen daarvan door King Crimson-producer David Singleton en Robert Fripp zelf, is nu verschenen op een mooie CD: The Wine of Silence. De Wissel van zaterdag 12 mei 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/05/120512wissellang.mp3) Zondagavond 6 mei 2012 werd in het Muziekgebouw aan 't IJ in Amsterdam een concert gegeven door het Metropole Orkest olv Jules Buckley en het Crouch End Festival Chorus uit Londen, naar aanleiding van de uitgave van die CD met remixes van de orkestopnamen. Als inleiding op het concert had ik een gesprek met de drie heren die voor deze orkestversie van de Fripp-soundscapes gezorgd hebben: Bert Lams, die de transcripties maakte; componist Andrew Keeling, die de arrangementen schreef; en producer David Singleton. Bij het concert (en bij het fraaie voorprogramma door gitaarsoundscaper Erik Voermans) zat Robert Fripp zelf, nauwelijks opgemerkt door het publiek, zich op de achtergrond te houden, geheel in lijn met de van hem bekende voorkeur voor een niet-verlicht podium en een rol buiten de spotlights. http://www.youtube.com/watch?v=iTyHjnc9LZg De recensies van het concert vind je hier op muziekvan.nu handig verzameld. De site van het Metropole Orkest is hier te vinden. DGM (het label van Robert Fripp) met alle info over Fripp vind je hier. Andrew Keeling heeft hier zijn website. Bert Lams is hier te vinden. | 10-5-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
2 |
Robert Fripp: Soundscapes | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/05/frippmetro-211x300.jpg)Er is een cd uit met orkestbewerkingen van de Soundscapes van Robert Fripp, gespeeld door het Metropole Orkest. Er zijn passages die ronduit bloedstollend klinken. Angstaanjagend. Maar soms ook hemels, verbijsterend, ijl, lichtjaren ver weg. Zondag 6 mei speelt het Metropole Orkest een aantal van die georkestreerde Soundscapes in het Muziekgebouw aan 't IJ in Amsterdam. Een inleiding op het concert wordt gegeven in de vorm van een interview met Bert Lams (California Guitar Trio, maakte de transcripties), Andrew Keeling (componist, arrangeerde de stukken) en David Singleton (producer, met Fripp verantwoordelijk voor de remix die nu op cd verschenen is). In de Wissel van zaterdag 12 mei 2012 komt hun visie èn die nieuwe cd aan bod. Maar eerst moeten we terug naar het begin. Soundscapes, dat waren toch opnamen van omgevingsgeluiden die met de computer bewerkt worden tot een soort abstract hoorspel? Niet de Soundscapes van Robert Fripp. Die zijn voortgekomen uit een experiment met Brian Eno, in 1973. Een avondje pielen met twee (http://wissel.radio6.nl/files/2012/05/nopussyfooting-300x297.jpg)bandrecorders en Fripp's gitaar leidde toen uiteindelijk tot de onthutsende lp No Pussyfooting. Frippertronics, heette de techniek van het steeds herhaald, maar ook steeds zachter, afspelen van langgerekte gitaarnoten, waaroverheen nieuwe gitaarnoten worden geïmproviseerd. Evening Star heette een tweede lp met Frippertronics. Een kleine twintig jaar later pakte Fripp de draad op, inmiddels gewapend met een rack vol elektronica. Solo speelde hij zijn geïmproviseerde Soundscapes over de hele wereld. Soms met verwarrring bij het publiek tot gevolg, zoals bij "gewone" popconcerten of festivals. Soms met een devoot en toegewijd publiek dat zich in hogere sferen gebracht wist, zoals in kerken en kathedralen. Maar altijd compromisloos, eigenzinnig, onontkoombaar. (http://wissel.radio6.nl/files/2012/05/gates-300x300.jpg)Korte versie (zoals op de radio op zaterdag 5 mei): De Wissel 5 mei 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/05/120505wissel.mp3) Lange versie (exclusief op deze website): De Wissel 5 mei 2012 lange versie (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/05/120505wissellang.mp3) http://www.youtube.com/watch?v=JftuGnzGx20 | 3-5-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
3 |
Frank Sinatra | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/04/ponr-300x300.jpg)In 1961 nam Frank Sinatra zijn laatste plaat voor Capitol op, Point of no return. In de jaren '50 had hij gewerkt met Billy May, Gordon Jenkins, en niet te vergeten Nelson Riddle, maar voor die laatste plaat die hij maakte alvorens naar Reprise over te stappen deed Sinatra een beroep op Axel Stordahl, de man die in de jaren '40 een belangrijke bijdrage had geleverd aan de carrière van Sinatra door zijn verfijnde, smaakvolle en aansprekende arrangementen. En hoewel Sinatra geneigd was om het betere materiaal op te sparen voor zijn nieuwe label, werd Point of no return, mede dankzij het werk van Stordahl, toch een mooie en overtuigende plaat. Sentimenteel, dat wel, net als de andere Capitol-platen die gekenmerkt werden door een "melancholy mood". De Wissel van 28 april 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/04/120428wissel.mp3) In deze lange webversie van de Wissel (op de radio is de korte versie te horen op zaterdag 28 april 2012) hoor je achtereenvolgens LP: In the wee small hours of the morning (met Nelson Riddle) Mood Indigo LP Where are you (met Gordon Jenkins) I'm a fool to want you LP Point of no return (met Axel Stordahl) There will never be another you Memories of you I'll remember April September Song It's a blue world These foolish things As time goes by I'll be seeing you En tussendoor ook nog de verbijsterend basale versie die Robert Wyatt met Dave MacRae opnam van Memories of you (1982). Een paar goeie bronnen van info over het Capitol-werk van Sinatra: - bespreking van de 21-cd box "The Capitol Years" op AllMusic (http://www.allmusic.com/album/the-capitol-years-21-cd-r381866/review) (in De Wissel zijn Echte Grammophoonplaten gebruikt btw) - lemma in de Encyclopedia Brittannica (http://www.britannica.com/EBchecked/topic/545620/Frank-Sinatra/224114/The-Capitol-years) (komen die nog weleens langs de deur trouwens?) - bio en foto's op Allaboutjazz (http://www.allaboutjazz.com/php/musician.php?id=4364) | 25-4-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
4 |
Bewustzijnsverruimde Thai | Een paar jaar geleden berichtten (http://wissel.radio6.nl/2007/06/07/molam-dub/) we al eens over de Molam (http://wissel.radio6.nl/2007/06/09/de-molam-tapes/), de duizend jaar oude muziektraditie in het zuiden van Laos en het noordoosten van Thailand. Een van de bekendste muziekgroepen uit Laos woont in Parijs: Molam Lao. Zeven jaar geleden maakte de Engelse bassist Jah (http://wissel.radio6.nl/files/2007/06/molamgroove.voorbeeld.jpg)Wobble een plaat samen met Molam Lao, Molam Dub getiteld. Een paar tracks van die plaat combineerden we in een Wissel in 2007 met opnamen van traditionele Molam - opnamen van Ocora (label van de Franse omroep) en andere Franse labels. Intrigerend aan de Molam is dat al vanaf de jaren '60 en '70 van de vorige eeuw zogenaamd westerse instrumenten worden ingezet. Basgitaren, electrische gitaren met effectpedalen, keyboards... met soms bizarre psychedelische gevolgen, zoals te horen op deze track van de CD Thai Country Groove from Isan: Chaan Siang Phin (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/5/files/2007/06/05-chaan-siang-phin-wasana-gam-par.mp3) De naam van deze band is Chaan Siang Phin, met zang van Mon Sian Phin. Wasana Gam Par, wat zoveel betekent als "Zou je van me kunnen houden?". Hier is-ie weer, die Wissel met molam psychedelico: De Wissel van 14 juni 2007 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/04/070614wissel.mp3) Tsjek de speellijst hieronder: 1. CD "Molam Dub" (30Hertzrecords HZCD12) Wobble/Cookson/Molam Lao: Lam Tang Way Jah Wobble & The Invaders of the Heart 5'19" 2. CD "Laos" (Auvidisc D8042) trad: Sut sa men, Ma it thiet lo hat, Tit sut noi Thao Phet Sananikhone 3'00" 3. CD "Musiques du Laos" (Inedit W260118) trad: Lam Tang Sahn veldopname 3'00" 4. CD "Laos" (Ocora HM83) trad: Lam Saravane Nang Soubane Vongath, Sengphet Souryavongxay (zang), Nouthong Phimvilayphone (fluit), Nouthong PHimvilayphone (khène) 4'00" 5. CD "Music from Southern Laos" (Nimbus NI5401) trad: Lam Saravane Molam Lao 5'42" 6. CD "Molam Dub" (30Hertzrecords HZCD12) Wobble/Cookson/Molam Lao: Lam Bane Xoc Jah Wobble & The Invaders of the Heart 7'16" 7. CD "Thai Country Groove from Isan" (Sublime Frequencies SF 019) trad: Ahn Nai? (Welke?) Khong Khao Noi Mea Ka 99 0'50" 8. CD "Thai Country Groove from Isan" (Sublime Frequencies SF 019) trad: Ruk pee deh ben mai terng (Ik hou van de man die ik niet kan krijgen) Kwanjai Kalasin Yuk Patana met zang van Chabapai Namwa 1'49" 9. CD "Thai Country Groove from Isan" (Sublime Frequencies SF 019) trad: Lam phun keaogan (Jaar van hongersnood) Chaan Siang Phin, met zang van Sumalee & Pet 3'45" 10. CD "Thai Country Groove from Isan" (Sublime Frequencies SF 019) trad: Lam Thuy Ying Mora (Beschuldig mij niet) P. Chaland & Pimjai 4'26" 11. CD "Thai Country Groove from Isan" (Sublime Frequencies SF 019) trad: Soong Nam Dondhan Dodhan Saliga (De spreeuw en de waterval) veldopname 3'11" 12. CD "Molam Dub" (30Hertzrecords HZCD12) Wobble/Cookson/Molam Lao: Lam Phoutay Jah Wobble & The Invaders of the Heart 7'54" 13. CD "Molam Dub" (30Hertzrecords HZCD12) Wobble/Cookson/Molam Lao: Lam Phoutay dance mix Jah Wobble & The Invaders of the Heart 3'00" | 22-4-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
5 |
Molam Dub | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/04/molamdub-300x291.jpg)In de Wissel van zaterdag 21 april 2012 halen we de stofdoek eens door het archief, en dan stuiten we op een uurtje muziek uit Laos, vijf jaar geleden ook eens uitgezonden. Nu ja, uit Laos... Daar komt de Mo-Lam oorspronkelijk vandaan. Bassist en producer Jah Wobble dacht er een jaar of 10 geleden het zijne van. Hij pompte er een paar extra baslijnen onder, en een fijn groovend ritme dat aansluit bij het intrigerend en aanstekelijk ritme van de Mo-Lam... et voilà. Hoor het zelf: De Wissel van 21 april 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/04/120421wissel.mp3) | 19-4-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
6 |
The Use of Ashes | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/04/useofashes.jpg)Tonefloat Records produceert met grote regelmaat prachtige uitgaven op vinyl (maar ook op CD) van uiteenlopende bands die in elk geval allemaal iets psychedelisch hebben. Zo verscheen een doorzichtige EP, ijskleurig zo je wilt, met de oorspronkelijke demo van het nummer Ice van de Nijmeegse groep The Use of Ashes, band van Peter van Vliet, Maarten Scherrenburg en Simon van Vliet. The Use of Ashes is de voortzetting van Mekanik Komando, een band die in 1981 voor het eerst in de openbaarheid verscheen met een flexidisc die samen met een issue van het toenmalige blad Vinyl verspreid werd. Muziek en stijl uit de hoek van de "Ultra-beweging" - die recent nogal in het nieuws is geweest in verband met een overigens nogal abstract idee van een dertigjarig jubileum. (http://wissel.radio6.nl/files/2012/04/tzafkiel-300x300.jpg)The Use of Ashes moest eind jaren '80 de nieuwe naam van Mekanik Komando worden. Deels omdat MK uiteenviel, maar ook omdat de muzikale koers zich verlegd had naar een meer sferische, psychedelische klankwereld. En daar paste een andere naam bij - aldus Peter van Vliet in het telefoongesprek dat ik met hem had. Nee, de keuze voor die naam was niet toevallig ook de titel van een fameus album van Pearls Before Swine uit 1970. Luister hier naar deze aflevering van De Wissel: De Wissel van 14 april 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/04/120414wisseldef.mp3) Aanleiding om Peter te bellen was nieuwsgierigheid naar de voortgang van het meest recente project dat The Use of Ashes onder handen heeft: de trilogie White Nights. Elk van de drie delen, waarvan het eerste en tweede zijn uitgebracht op Tone Float Records (zowel op vinyl als op CD) heeft een ondertitel. Deel 1: The hand of Tzafkiel; deel 2: Glowing Lights. Deel 3 gaat Flake of Eternity heten, en dit derde album uit de reeks wordt verwacht in het najaar van 2012. Zodra het er is, komen we er graag op terug! (http://wissel.radio6.nl/files/2012/04/glowing-300x300.jpg)White Nights vertelt een verhaal van slapeloze nachten, van de eeuwigdurende zoektocht, van de nimmer aflatende onrust die we allemaal ervaren, aldus Peter van Vliet. Elk deel heeft ook een eigen specifiek karakter. In het eerste deel gaat het over de pijn om mens te zijn; het tweede deel, Glowing Lights, gaat over het wonder mens te zijn. Op Flake of Eternity zal het gaan om het inzicht dat we het híer, in deze wereld, zullen moeten zien te doen. Elk mens is een vlokje oneindigheid (vandaar de titel), maar altijd op zoek naar thuis. | 12-4-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
7 |
Procol Harum | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/04/procol-300x292.jpg)Ze waren niet de eersten met een plaat waarop ook een symfonie-orkest te horen was, maar wel een van de invloedrijkste met hun licht megalomane poging om het klassieke idioom van een groot koor en orkest te combineren met de typische klanken van een late jaren '60 progrockband. Progrock avant la lettre, weliswaar. Procol Harum, het geesteskind van tekstschrijver Keith Reid en toetsenist en zanger Gary Brooker. Het vroegste begin van Procol Harum ligt al in de vroege jaren '60 bij de band The Paramounts van Gary Brooker. Ze hadden een klein hitje in 1963 op Parlophone, maar vielen weer uiteen in '66. Toen ontmoette Brooker tekstschrijver Keith Reid en samen schreven ze een aantal nummers waarvoor de band Pinewoods werd opgericht; onder andere het later dus zo kolossaal populair geworden A whiter shade of pale - en toen dat nummer uitkwam besloten ze op suggestie van hun manager om de naam van de band te veranderen in de naam van de kat van een vriend. Procol Harum. De Wissel van 7 april 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/04/120407wissel.mp3) Al in 1969 trad Procol Harum eens op met een symfonie-orkest, maar op 18 november 1971 vond het concert plaats dat uiteindelijk ook op plaat zou verschijnen. Met het Edmonton Symphony Orchestra en de Da Camera Singers, op 18 november 1971, in het Jubilee Auditorium in Edmonton, Canada. 52 muzikanten en 24 zangers werden toegevoegd aan Procol Harum. Overigens zou Gary Brooker - omringd door juridische claims met betrekking tot de rechten van de monsterhit A whiter shade of pale - in 2006 ook nog weer eens optreden als Procol Harum mèt een symfonie-orkest, maar eerlijk gezegd vinden we de CD die van dàt concert werd uitgebracht niet echt geweldig. Een klein stukje hoor je in deze aflevering. Als je nou meent dat dat wèl een hele mooie plaat is, laat het ons weten. De discussie staat open. (http://wissel.radio6.nl/files/2012/04/procol2.jpg) | 10-4-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
8 |
Scope | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/03/scope.jpg)Er was eens een middelbare school in Zwolle, en zoals op middelbare scholen wel vaker het geval is: er was een bandje. Strange Power. Drummer Henk Zomer en toetsenist annex fluitist Rik Elings speelden in dat bandje. In 1971 namen ze zelfs twee singles op. Strange Power werd Scope toen gitarist Rens Nieuwland en bassist Erik Raayman de gelederen kwamen versterken. Scope trad op in Nederland en Duitsland, en met succes, want in 1974 en 1975 werden twee langspeelplaten opgenomen in Hamburg. De Wissel van Scope: De Wissel van 24 maart 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/03/120324wissel.mp3) Drummer Henk Zomer is in de nacht van 25 op 26 maart te gast in het programma Nachtbraken op Radio 6, waar Frank Jochemsen hem zal doorzagen over zijn muziekcollectie en natuurlijk over zijn inmiddels jarenlange ervaring als drummer. Scope heeft uiteindelijk niet zo heel lang bestaan. In 1975 kwam toetsenist Rob Franken er bij, en ging Raayman weg. Elings stapte over op de basgitaar. Een jaar later verliet Henk Zomer de band; Robert Vink werd korte tijd de nieuwe drummer, gevolgd door Roland Zeldenrust. Pablo Nahar was nog korte tijd de bassist, maar in 1976 hield de band op te bestaan, al was er in de jaren '80 een korte heropleving met Rik Elings en Henk Zomer. Kant 2 van de eerste LP (The queen can do no wrong (R. Elings) [3:10]; Walpurgis night (R. Elings) [9:49]; Watch your step (R. Elings) [6:20]; Yesternight's dream (R. Nieuwland) [1:40]): Scope1B (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/03/Scope1B.mp3) | 23-3-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
9 |
Egbert Derix & Iain Matthews | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/03/joymininghoes.jpg)Bien étonné de se trouver ensemble - is dat het? Nee, in de muziek is het eigenlijk nooit verbazingwekkend dat twee zielen elkaar weten te vinden, zonder gehinderd te worden door afstand, leeftijdsverschil, traditie of ideologie. De samenwerking tussen pianist Egbert Derix (1969) en singer-songwriter Iain Matthews (1949) lijkt dan ook op het eerste gezicht een onwaarschijnlijke toevalstreffer, maar het blijkt eigenlijk heel logisch te zijn dat de twee het muzikaal zo uitstekend met elkaar kunnen vinden. Natuurlijk, het was het toeval dat Iain deed belanden in het Limburgse Horst (dat we kennen van het sympathieke muziekcafé Cambrinus), waar Egbert is geboren en getogen. Maar daarna, in de jaren vanaf 2003, viel alles op z'n plaats: jazzpianist Egbert die in het componeren niet uitgaat van een stijl of vorm, maar van de teksten van Iain. En Iain die in zijn musiceren altijd gezocht heeft naar de vrijheid van improvisatie, naar het jazz-gevoel dat hij als jongeman soms bij toeval al hoorde - zonder het te kunnen vatten. Het toeval bracht Matthews op één podium met Egberts Searing Quartet, in het Beauforthuis in Austerlitz. Maar het maken van jazzversies van oudere songs van Iain voelde daarna bijna als (http://wissel.radio6.nl/files/2012/03/inthenow.jpg)noodzaak. Een gezamenlijk album van Matthews en het Searing Quartet, Joy Mining, verscheen in dat jaar 2008, in 2010 gevolgd door Afterwords, een album met DVD waarop Iain en Egbert als duo optreden. En deze maand werd album nummer 3 uitgebracht, In The Now, met negen prachtige songs - teksten van Iain, muziek van Egbert. En met verder Norbert Leurs (bas), Jasper van Hulten (drums), Leo Janssen (tenorsaxofoon), Ton Engels (electrische gitaar), en het Limburgs Strijkkwartet (uit Belgisch Limburg, trouwens). Ik reisde vorige week op een avond naar Cambrinus, waar Egbert, Leo en Iain aan het repeteren waren, en sprak met de mannen over wat er de laatste paar jaar gebeurd is op muzikaal vlak. Een uitvoerige weergave van dat gesprek komt aan bod in VPROJazzLive op donderdag 5 april 2012. Eén van de songs op In The Now vinden we - in een instrumentale versie - al op een oudere CD van het Searing Quartet, Starling Hill. Daar heet het nummer Ludi's Lineage. Egbert componeerde het stuk naar aanleiding van een songtekst van Iain die hij van hem kreeg in oktober 2003, maar tot een opname kwam het tot dusverre nooit. Wel maakte Ton Engels, in 2005, op het album In Het Zuiden Opklaringen, een eigen tekst (http://wissel.radio6.nl/files/2012/03/inhetzuiden.jpg)op de melodie van Ludi's Lineage, in het nummer Vannacht. En nu, op In The Now, vinden we de song met de oorspronkelijke tekst van Iain uit 2003: Gone Is Gone. Het wondertje van dit nummer is dat de melodie die Egbert bedacht, Iain inspireerde tot het schrijven van een paar extra slotregels: It's raining, It's pouring, It's four in the morning. Wat Iain niet wist, was dat Ton Engels zijn tekst in 2005 was geëindigd met: Wind en regen in mijn hoofd... Kennelijk werkte hier de inspiratie niet alleen vanuit de tekst richting de muziek, maar - bij twee verschillende tekstdichters - ook andersom. Luister zelf maar eens hoe de melancholie van een nachtelijke, of innerlijke, regenbui, kan klinken... De Wissel van zaterdag 17 maart 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/03/120317wissel.mp3) | 16-3-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
10 |
Michel Banabila | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/03/banabila.jpg)In een eerdere Wissel (in korte versie op de radio op 24 februari, maar natuurlijk ook hier te (http://wissel.radio6.nl/2012/02/17/route-planner/) vinden (http://wissel.radio6.nl/2012/02/17/route-planner/)) hoorde je de mooie nieuwe cd Route Planner van Mete Erker en geluidskunstenaar Michel Banabila. In deze Wissel gaan we terug naar eerdere producties en samenwerkingsprojecten van de al jaren in Rotterdam gevestigde geluidentovenaar. Banabila werd geboren in 1961 in Amsterdam. Zijn eerste publieke optreden was in 1984, tijdens het Tegentonen-festival, samen met DJ Genetic Factor, in Paradiso. Eind jaren '80 gaat hij een samenwerking aan met East Meets West, en in de vroege jaren '90 maakt hij twee cd's met Yasar Saka. In 1999 maakt hij het album VoizNoiz, en daarmee breekt hij internationaal door. Naar hij zelf zegt was dat ook de plaat waarop hij voor het eerst de muziek maakt die hij werkelijk wìl maken, muziek waarin humor een rol speelt, die losser is, een knipoog geeft, speelser van opzet, misschien in sommige opzichten avontuurlijker dan zijn oudste werk. De Wissel van zaterdag 3 maart 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/03/120303wissellang.mp3) Banabila gebruikt akoestische instrumenten (al dan niet door hemzelf bespeeld), maar ook gevonden voorwerpen, elektronica, veldopnamen, bijeengesprokkelde geluiden, stemmen van de straat, stemmen van radio en tv, en wat hij daarmee uitbroedt houdt op dynamische wijze het midden (of juist net niet het midden) tussen plunderphonics, ambient, nu-jazz en nog wat meer van die onclassificeerbare vakjes. Hij werkte samen met - zoals boven al aangegeven - Mete Erker, Joshua Samson, Eric Vloeimans, Holger Czukay, Ali Bahia El Idrissi, Scanner (Robin Rimbaud), èn met tal van theatermakers, filmers, en video-kunstenaars als Geert Mul en Olga Mink. Een goed overzicht van zijn werk vind je op Discogs, of natuurlijk op zijn eigen website. Speellijst (van de webversie van deze Wissel): 1. VoizNoiz 1: Do something about it 2. Fields of flowers: Geese Flight 3. Holger Czukay: Linear City (trailer, via YouTube) 4. Changing Structures: All the voices around me 5. VoizNoiz 1: Where? 6. Banabila/Scanner: The Radiance of a Thousand Suns Burst Forth at Once, Melancholy Mix 7. The Latest Research From The Department Of Electrical Engineering: A cold wind over Europe 8. Migrations: The Perfume Route | 2-3-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
11 |
Pythagoras | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/02/correlabc.jpg) Een artikel van Peter Bruyn in het Haarlems Dagblad was de startraket van deze aflevering van De Wissel, over het prachtige ontwerp van René de Haan voor het - eindelijk uitgegeven - derde album van de Haagse progrock-band Pythagoras. Een prachtig ontwerp waarin het plotselinge besef dat de verhouding tussen de diameters van een single, een EP en een LP prachtig overeenkomt met… de stelling van Pythagoras: a² + b² = c², oftewel: de som van de kwadraten van de twee rechthoekszijden van een rechthoekige driehoek is gelijk aan het kwadraat van de hypotenusa (de langste, "schuine" zijde). The correlated abc, heet het album dan ook toepasselijk, en inderdaad vinden we in het fraaie ontwerp een LP, een EP en een single - maar gelukkig voor de post-vinyl-generatie ook twee cd's met alle muziek er op. En on top of all, je kunt de hoes ook nog vouwen tot een rechthoekige driehoek zodat je een fraai object op je salontafel kan neerzetten. (http://wissel.radio6.nl/files/2012/02/bobrene-300x212.jpg)Pythagoras ontstond in 1979 door de ontmoeting tussen Bob de Jong (slagwerker geweest, toendertijd inmiddels eigenaar van een platenzaak in Den Haag) en René de Haan (toetsenist, en vooral synthesizer-speler). Twee LP's werden er opgenomen en uitgebracht in het begin van de jaren '80, ‘Journey to the vast Unknown’ (1980) en ‘After the Silence’ (1981). Met gastmuzikanten als bijvoorbeeld gitarist Arjen Lucassen (later: Ayreon). De tweede plaat werd onverwacht nog een flinke hit dankzij het enthousiasme van enkele radio-dj's, en dat leidde weer tot een opname, of poging tot opname, in de Wisseloord-studio's, onder auspiciën van Warner. Een groot label en een dure studio zijn echter geen garantie voor creativiteit, en de pogingen om de derde LP tot stand te brengen liepen stuk, overigens niet in de laatste plaats omdat al René's synthesizers gestolen werden uit de oefenruimte. Een kwart eeuw later realiseert De Haan zich dat hij nog iets af te maken heeft. De opnamen - post-Wisseloord - op (http://wissel.radio6.nl/files/2012/02/hoes-300x288.jpg)cassettes zijn er nog allemaal, in een d**s. Vanaf 2007 poetst, repareert, en vult René aan met verschillende nieuwe gastmusici. Bob de Jong overlijdt eind 2011, maar heeft het gelukkig nog mogen meemaken: eindelijk dan toch dat derde album van Pythagoras. The Correlated ABC. Een prachtige verzameling oude, maar toch ook weer nieuwe opnamen, deels met een uitgesproken lo-fi-karakter, altijd met een grote mate van eigenzinnigheid. We belden met René de Haan om zijn verhaal te horen. En intussen draaien we die oude nieuwe platen met enorm veel plezier. Proef het zelf maar… De uitgaven van Pythagoras zijn onder meer te koop bij gespecialiseerde platenwinkels waar het vinyl nog een verdiend respectvolle plek heeft, zoals The Record Palace in Amsterdam (Weteringschans) of het Platenmanneke in Delft (Voldersgracht). Wellicht nog eenvoudiger is om een kijkje te nemen op de website www.pythagorascorrelated.com (http://www.pythagorascorrelated.com/) waar je het fraaie album ook kan bestellen. Op die site is het album trouwens ook per track te horen. Luister hier naar de lange, integrale versie van De Wissel van zaterdag 25 februari 2012: De Wissel van zaterdag 25 februari 2012 (lang) (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/02/120225wissellang.mp3) En hier kan je desgewenst de ingekorte versie (de radio-edit, zoals uitgezonden op Radio 6) terughoren: De Wissel van zaterdag 25 februari 2012 (kort) (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/02/120225wissel.mp3) | 24-2-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
12 |
Route Planner | (http://vprojazzlive.radio6.nl/files/2011/12/routeplannerhoesje-300x300.jpg)Eind vorig jaar verscheen een mooie cd met muziek van saxofonist Mete Erker (http://www.mete.nl/)en multi-instrumentalist Michel Banabila (http://www.banabila.com/). Met behalve Michel en Mete ook Joshua Samson die verschillende percussie-instrumenten bespeelt op een aantal tracks, drummer Rudi Sanders op een track en Genetic Factor, de artiestennaam van producer en DJ Richard Zeilstra die "tapes" bijdroeg aan het mooie fourth world music-achtige openingsnummer Terra Incognita. De CD kreeg als titel Route Planner; op het hoesje is een intrigerende luchtfoto te zien van een wegdek ergens in het Midden-Oosten. Prachtige soundscapes, betoverende melodielijnen, eenvoud en complexiteit in één. De Wissel pakte de trein naar Rotterdam waar Michel Banabila woont, en sprak met de geluidskunstenaar over zijn samenwerking met Mete Erker, over zijn manier van werken, en over de fascinatie die Banabila heeft voor straatgeluiden en stemmen... Over twee weken het vervolg van het gesprek! De Wissel van zaterdag 18 februari 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/02/120218wissellang.mp3) Hier is het laatste stuk wat je hoort in deze Wissel met een mooie video van Geert Mul, met wie Banabila vaker samenwerkt: http://www.youtube.com/watch?v=6hwysiqWw4g Meer werk van Michel Banabila met Mete Erker vind je op de digitale uitgave Fields of Flowers. Met verder Eric Vloeimans (trompet), Joshua Samson (slagwerk), Jasper Soffers (piano) en artwork van Olga Mink. Download is hier te vinden. http://www.youtube.com/watch?v=vDMS5Ql_ny8 Recent werk van Michel Banabila waarin stemmen een belangrijke rol spelen, in het project In Other Words vind je hier. Met gratis download! http://www.youtube.com/watch?v=tSa6xxwWl0U Meer over het werk van Banabila volgt in De Wissel van 3 maart 2012. Tot die tijd wil Michel je graag kennis laten maken met deze fraaie video: | 17-2-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
13 |
Gary Husband | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/02/husband.jpg) Gary Husband werd geboren in 1960 en maakte zijn eerste solo-album in 1999. Hij is drummer, pianist en bandleader. Werkte samen met bijvoorbeeld Allan Holdsworth, John McLaughlin, Billy Cobham, Mike Stern, Jack Bruce en gitarist Robin Trower, zoals op de CD Seven Moons Live. Dezelfde Gary Husband horen we op de cd The Things I See als pianist - en dan is het ineens duidelijk een klassiek getrainde musicus met een ruime jazzbelangstelling. Op die cd herinterpreteert Husband de gitaarmuziek van Allan Holdsworth. Overigens maakte Husband ook een cd met herinterpretaties van werk van gitarist John McLaughlin, en die cd heet A Meeting Of Spirits. Dat Gary Husband ook van McLaughlin werk heeft gecoverd is niet zo gek, want hij leidde in de jaren 2004 en 2005 de band Force Majeure, waarin onder meer Jerry Goodman speelde, inderdaad: de violist uit de groep Mahavishnu Orchestra van John McLaughlin, naast bijvoorbeeld trompettist Randy Brecker. En dan ligt het voor de hand om een relatie met de sfeer van de jazzrock te veronderstellen. En die sfeer horen we ook weer terug op het meest recente project van Gary Husband, de uit twee delen bestaande Dirty and Beautiful. Deel 1 verscheen in november 2010, en deel 2 verwachten we aan het eind van deze maand, op 27 februari officieel. Dirty and Beautiful Volume 1 laat Husband horen met het puikje van de jazzrock, zoals bijvoorbeeld, daar is-ie weer, gitarist Allan Holdsworth, gitarist John McLaughlin, toetsenist Jan Hammer, maar ook weer gitarist Robin Trower. De Wissel van zaterdag 11 februari 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/02/120211wissel.mp3) Meer op de officiële Gary Husband site: klik hier. | 11-2-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
14 |
Agharta | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/01/aghartahoes.jpg)We kijken in De Wissel terug naar de zogenaamde electrische periode van Miles Davis in de jaren '70. Op 1 februari 1975 werden - op één dag - twee concerten opgenomen in Osaka, Japan. Geproduceerd door Teo Macero verschenen de opnamen op de LP's Agharta (het middagconcert) en Pangaea (de avond). Met onder meer Mtume (percussie), Reggie Lucas (gitaar) en Michael Henderson (bas). In de maanden die volgden zou Miles nog intensief touren door de VS, maar na een concert in Central Park in New York City, op 5 september, was hij vijf jaar uitgeschakeld. Een plaat van Miles Davis uit 1972, On the corner, was een album dat toendertijd niet echt goed ontvangen werd. Rauwe funk, nauwelijks melodie, nauwelijkse harmonische opbouw, kortom niet echt wat de gemiddelde jazzliefhebber toendertijd verwachte van the man with the horn. Volgens slagwerker Mtume was er echter met die plaat een zaadje gezaaid dat pas echt tot een bloeiende bloem kwam met de plaat die drie jaar later werd opgenomen tijdens het genoemde live-concert in Japan. Met Miles Davis op wah-wah trompet en orgel; Sonny Fortune op sax en fluit, Reggie Lucas op gitaar, Pete Cosey op gitaar en synthesizer, en bovendien met een hele batterij kleine slagwerkinstrumenten in de buurt), Michael Henderson op de electrische bas, Al Foster op drums en Mtume op verschillende soorten slagwerk. De Wissel van zaterdag 28 januari 2012 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2012/01/120128wissellang.mp3) Als je het uitstekende boek Miles Beyond van Paul Tingen er op naslaat dan zie je dat daar terecht wordt opgemerkt dat gitarist Cosey helaas nooit de erkenning heeft gekregen die hij eigenlijk verdiende. Pete Cosey was een technisch ongelooflijke virtuoos. Hij had altijd een stuk of vijf, zes gitaren op het podium, die allemaal verschillend gestemd waren, of de snaren waren op een onconventionele manier op de gitaar gezet, enzovoort. Als je de plaat goed doorluistert, dan hoor je af en toe verbluffende gitaarsolo's. Cosey bespeelde naast de gitaar ook een EMS Synthi A synthesizer, een apparaat dat werd aangestuurd met knoppen, dus zonder toetsen of iets dergelijks. En dat maakte het apparaat minder geschikt om een melodie te spelen, en meer een bron van abstracte soundscape-achtige geluiden. Dergelijke vreemde geluiden werden trouwens ook geproduceerd door slagwerker Mtume, die beschikte over de eerste drummachine van Yamaha. Dat merk was de sponsor van de Japanse tour van Miles Davis, en zij hadden het apparaat gegeven - en wat Mtume ermee deed was niet zozeer ritmes spelen, maar juist geluidslagen creëren. http://www.youtube.com/watch?v=1031BlgksvY | 28-1-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
15 |
On the corner | (http://wissel.radio6.nl/files/2012/01/hoesonthecorner-300x300.jpg)In het najaar van 1972 verscheen de LP On the corner van Miles Davis. Dit was een plaat waarin Miles Davis zo te horen schoon schip wilde maken met de manier waarop hij tot dan toe muzi... | 7-1-12 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
16 |
Mahavishnu Orchestra | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/12/innermounting-300x300.jpg)Muzikaal vuurwerk, dat kon je veertig jaar geleden wel overlaten aan Mahavishnu John McLaughlin, de Engelse gitarist die rond 1970 schijnbaar uit het niets was opgedoken bij de opnamen van de befaamde LP Bitches Brew van Miles Davis. Via het Bitches Brew-project had McLaughlin drummer Billy Cobham leren kennen, met wie hij, samen met basgitarist Rick Laird, toetsenist Jan Hammer en violist Jerry Goodman het Mahavishnu Orchestra oprichtte. Die naam Mahavishnu was afkomstig van de Indiase goeroe Sri Chinmoy, van wie McLaughlin een volgeling was; het woord betekent zoiets als "goddelijke compassie, kracht en gerechtigheid". Je zou kunnen zeggen dat Het Mahavishnu Orchestra jazzrock speelde. Maar dat was wel een vorm van jazzrock die nauwelijks leek op de andere bekende voorbeelden van de crossover tussen jazz en rock in die tijd: Weather Report, Return To Forever, of de electrische experimenten van Miles Davis. Bij McLaughlin en zijn companen horen we lange solo's waarbij virtuositeit een grote rol speelde; in de verte hoor je Indiase invloeden, en de basis van de stukken was zeker ná de eerste LP een steeds herhaalde cyclus van riffs en korte motieven. Vrijwel geen traditionel(http://wissel.radio6.nl/files/2011/12/birdsoffire-300x300.jpg)e jazzthema's of typische rock-akkoordenschema's. Om nog maar te zwijgen van de krankzinnige maatsoorten die werden aangehouden, zoals in het titelnummer van de tweede LP, Birds of Fire, uit 1973. In hetzelfde jaar nog werd de live-LP Between Nothingness and Eternity uitbracht. Èn in datzelfde jaar 1973 viel de band uit elkaar. Dat voortijdig einde werd ingeluid door een interview met Jan Hammer en Jerry Goodman in het tijdschrift Crawdaddy, waarin McLaughlin moest lezen dat zijn compagnons het niet echt eens waren met zijn stijl van leidinggeven. De verschillen van inzicht waren te groot om nog te lijmen. Nog in hetzelfde jaar maakte McLaughlin een doorstart met violist Jean-Luc Ponty, Gayle Moran op toetsen, Ralphe Armstrong op bas en Narada Michael Walden op slagwerk. In deze samenstelling bleef de band twee jaar actief en in de jaren daarna, tot ver in de jaren '80, bleef het kwakkelen wat betreft de samenstelling van het Mahavishnu Orchestra, dat tot pakweg 1987 met steeds wisselende leden bleef bestaan. De Wissel van zaterdag 31 december 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/12/111231wissel.mp3) Opmerkelijk genoeg is er de laatste tijd weer een kleine opleving te zien in de belangstelling voor de potige muziek van John McLaughlin en het Mahavishnu Orchestra. Een band als The Mars Volta noemt het Mahavishnu Orchestra als invloed; de groep Massive Attack heeft meermaals stukjes van het Mahavishnu Orchestra gesampeld en gebruikt op hun eigen releases. Er is een boek gepubliceerd, geschreven door Walter Kolosky, over de geschiedenis van de band. En er zijn zeker vijf tribute-cd's uitgebracht… Zoals de dubbel-cd Mahavishnu Re-Defined, waar je onder meer het Weense Radio Strijkkwartet op aantreft, dat een bewerking speelt van Meeting of the Spirits, een stuk van McLaughlin, afkomstig van de eerste LP uit 1971, The Inner Mounting Flame. 1. CD The Inner Mounting Flame (Columbia CK 65523) John McLaughlin: Vital Transformation The Mahavishnu Orchestra 6'16" 2. CD Birds of Fire (Columbia 468224-2) John McLaughlin: Birds of Fire Mahavishnu Orchestra 5'43" 3. CD Mahavishnu Re-Defined (ESC-Records ESC 03723-2) John McLaughlin, arr. Klemens Bittman/Berne Mallinger: Meeting of the Spirits Radio String Quartet Vienna 5'26" (fragment) 4. CD The Inner Mounting Flame (Columbia CK 65523) John McLaughlin: Meeting of the Spirits The Mahavishnu Orchestra 6'52" (fragment) 5. CD Between Nothingness & Eternity (Columbia CK 32766) John McLaughlin: Sister Andrea Mahavishnu Orchestra 8'45" (fragment) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/12/nothingness.jpg) | 30-12-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
17 |
Frippertronics | Zaterdag 24 december 2011. Kerstsfeer? De hemel opent zich, een heerschaar trompetterende en zingende engelen overdondert herders, en Maria overwoog hun woorden in haar hart. Robert Fripp heeft, solo, wel iets met de afgrondelijkheid van het hemelse. http://www.youtube.com/watch?v=K8kcuqIqmIU http://www.youtube.com/watch?v=JftuGnzGx20 http://www.youtube.com/watch?v=eSpEW5dG5hM Wil je de mix liever zonder het kerstverhaal horen? Kan ook: De Wissel zonder Lucas (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/12/111224wisselC.mp3) | 24-12-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
18 |
Waulking Songs uit Schotland | (http://wissel.radio6.nl/files/2008/07/harristweed.voorbeeld.jpg)Drieëneenhalf jaar geleden berichtte De Wissel over het wonderlijke verschijnsel van de Waulking Song. Schotse liedjes die niets met werken, maar alles met wollen stof te maken hebben. Met tweed, om precies te zijn.... We halen het nog eens op. Eerst heb je wol, van Schotse schapen. De wol wordt gesponnen en bewerkt tot je garens hebt. De garens worden geweven tot een dikke, stugge stof. Als dat gebeurt op een van de Schotse Hebriden is de kans groot dat je het hebt over tweed. Harris Tweed, om precies te zijn. De stugge stof moet versoepeld en verdicht worden, zodat je er nagenoeg waterdichte kleding van kan maken - je zit immers op de Hebriden. Vroeger ging dat zo: de stof werd flink nat gemaakt met urine, en daarna gingen de vrouwen van het dorp er met de blote voeten stevig op stampen. Of ze gingen rond een tafel zitten en mepten groepsgewijs de lange lappen stof net zolang op het hout tot de gewenste soeplesse en dichtheid was verkregen. Waulking, heette dat proces, lang geleden. Plof... plof... plof... een ritme dat langzaam begint, maar steeds sneller wordt. En waar de vrouwen hun eigen songs bij maakten en zongen. Waulking songs. De Wissel van 17 december 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/12/111217wissel.mp3)(http://wissel.radio6.nl/wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gif) Poolewe is een gehucht aan de Schotse noordwestkust, in het gebied dat Wester Ross heet. En dit is de Laxdale Waulking Group Poolewe Mód: http://www.youtube.com/watch?v=eigKEHozskg Traditionele liedjes, gezongen tijdens het "waulking" van tweed, de stugge stof die we kennen van het eiland Harris (een van de Schotse Hebriden). Die stof moest door er ritmisch op te trappen of er mee te slaan zachter maar vooral ook dichter van structuur gemaakt worden. En het is echt waar: vroeger werd de stof bevochtigd met urine voordat het waulking kon plaatsvinden. "Waulking" is geheel in onbruik geraakt in de afgelopen eeuw, want vervangen door machinale bewerkingsmethodes, maar de liedjes zijn er nog. Er zijn veldopnamen uit de jaren '60, toen het "waulking" al moest worden nagebootst met een paar theedoeken trouwens, wat niemand deed het meer, al wisten sommige oudere vrouwen zich nog wel precies te herinneren hoe ze het in hun jeugd deden. Maar er zijn ook nieuwe opnamen van een groep zangeressen uit Glasgow, die de traditie hebben opgedoken uit de stoffige archieven en nieuw leven inbliezen door het maken van nieuwe opnamen van liedjes die in de overlevering bewaard zijn gebleven. Natuurlijk is het bewerken van stof door er op te slaan een techniek die overal ter wereld wordt toegepast in verschillende vormen. Maar nergens heeft zich in de loop der eeuwen een zo sterke muzikale cultuur ontwikkeld rond deze vorm van kleinschalige nijverheid als juist in Schotland, vooral in het westen, en op de Hebriden, de eilandengroep ten westen van Schotland. Tijdens de clearances, in de loop van de 19e eeuw, toen veel keuterboeren uit Schotland verdwenen, voortgedreven door hongersnood of weggejaagd door grootgrondbezitters ten gunste van de schapenteelt, werden traditionele methodes van tweed waulking meegenomen en verspreid over de wereld, met name richting Canada, naar Nova Scotia en Cape Breton Island, waar de techniek bekend staat als milling. In tegenstelling tot het waulken wordt milling gedaan door zowel mannen als vrouwen - overigens natuurlijk inmiddels ook allang niet meer in de praktijk, maar nog wel als oud ambacht tijdens culturele manifestaties en dergelijke. Bijvoorbeeld: http://www.youtube.com/watch?v=WnNz7cRtMHE Waulking werd in Schotland, en met name op de Hebriden, vrijwel uitsluitend door vrouwen gedaan. Mannen waren niet welkom, of het moest bij uitzondering zijn, en dan nog vaak onder strikte voorwaarden. Vrouwen vormden hierin een eigen, afgesloten subcultuur, waarin het mogelijk was om verdriet en vreugde, | 13-12-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
19 |
Jethro Tull | Komend voorjaar, vanaf april, gaat een ouwe grammofoonplaat herleven in de vorm van een theatrale live-show. Thick as a brick, het album uit 1972 van de Engelse folk-rock-groep Jethro Tull (http://www.jethrotull.com/), wordt dan voor het eerst in 40 jaar integraal uitgevoerd door fluitist, zanger en Tull-frontman Ian Anderson. Niet dat Anderson de afgelopen 40 jaar heeft stilgezeten, bepaald niet. De band is al die jaren blijven optreden, en met behoorlijk veel succes. Luister nog eens naar de twee zogenaamde concept-albums Thick as a brick en A Passion Play, twee platen die elk slechts 1 nummer bevatten, zo lang als twee plaatkanten. Nog altijd springlevende, ijzersterke muziek. Nooit gehoord? Dan is het misschien een mooie ontdekking. Lang vergeten? Tijd om je geheugen op te frissen! Altijd op de draaitafel blijven liggen? Dat is nou ook weer overdreven. Wissel (http://wissel.radio6.nl) eens af met de mede door Anderson geïnspireerde Niels van Hoorn (http://wissel.radio6.nl/2011/11/26/strange-attractor/), bijvoorbeeld. De Wissel van 10 december 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/12/111210wissellang.mp3) http://www.youtube.com/watch?v=QqZmtq5LhFo http://www.youtube.com/watch?v=BV-ASc0qkrM http://www.youtube.com/watch?v=QdZbrHtTAaw http://www.youtube.com/watch?v=UEo2UOLkNU0 | 8-12-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
20 |
Pink Floyd | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/12/meddle-300x296.jpg)1970. Het jaar van het Holland Pop Festival in het Kralingse Bos (http://wissel.radio6.nl/2010/06/05/stamping-ground-in-kralingen/) in Rotterdam. The Pink Floyd galmde het ochtendgloren tegemoet met psychedelische klanken: lang uitgesponnen versies van Set the controls for the heart of the sun en A saucerful of secrets, nummers van de tweede lp uit 1968, uit de periode waarin de geestelijk vader van de band, Syd Barrett, net was vervangen door David Gilmour. De Wissel van 3 december 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/12/111203wissel.mp3) Barrett overleed een paar jaar geleden, op 7 juli 2006. Het verhaal is overbekend: Barrett die de weg kwijtraakte, die niet meer te handhaven was, die in een eigen wereld leefde, ontoegankelijk, onbereikbaar. Op een dag werd hij domweg niet meer opgehaald voor een concert. En later liep hij van Londen terug naar zijn ouderlijk huis, om zich de rest van zijn leven te wijde(http://wissel.radio6.nl/files/2011/12/atomheartmother-298x300.jpg)n aan schilderen en tuinieren - al speelde hij nog een poosje met Jack Monck en Twink in het trio Stars. ‘Syd speelde zulke vreemde akkoorden en ritmes,’ aldus Rick Wright, toetsenist van Pink Floyd, ‘we moesten wel om hem heen spelen, geluid produceren om deze deviant een plek te gegeven. Zo ontstond onze sound.’ Beroemd voorbeeld van de sound die dat ook jaren later nog opleverde is het "piepje" waarmee Echoes begint, het plaatkantlange nummer van de lp Meddle. Een piano, versterkt via een Lesliebox. De zoektocht naar vreemde geluiden en psychedelische effecten kreeg vanaf 1968 steeds meer het karakter van een soort mystieke ruimtevaart. De vervormde gitaarsound van Barrett maakte plaats voor steeds mooiere klanken waar zoveel mogelijk galm aan werd toegevoegd. (http://wissel.radio6.nl/files/2011/12/ummagumma-300x300.jpg)Hoe lang konden Richard Wright, Roger Waters, Nick Mason en David Gilmour de bizarre, excentrieke creativiteit van Barrett vasthouden als inspirerend uitgangspunt van hun muziek? Wat mij betreft: tot het moment waarop Barret zèlf onderwerp werd van een album, de plaat Wish you were here, uit 1975. Als we More en Obscured by clouds, twee platen met filmmuziek uit 1969 en 1972 even buiten beschouwing laten, zijn alle platen van vóór die tijd staaltjes geluidskunst die de genre-aanduiding "popmuziek" verre ontstijgen. Misschien is Dark Side of the Moon al een stap voorbij de invloed van Barrett? De radiofonische experimenten op Ummagumma uit 1969, Meddle uit 1971 met het al genoemde Echoes, en Atom Heart Mother uit 1970, de befaamde hoes met de koe, met het fraai gepolijste koper - psychedelica van jewelste. Kort na het overlijden van Barrett stelden Aad van Nieuwkerk en Frank de Munnik een terugblik samen, met als gasten Rutger Kroon en Emanuel Muris, die met hun theatergroep Monk een theaterstuk maakten over Barrett – Trying to find you, in 2006 te zien (http://wissel.radio6.nl/files/2011/12/saucerful1-300x298.jpg)geweest in Purmerend, Alkmaar en Utrecht. Dit programma werd uitgezonden op Radio 1 in het programma Grensverkeer, op 23 augustus 2006. In die uitzending was ook een interview uit 1967 te horen met Syd Barret en de andere leden van Pink Floyd, oorspronkelijk van de Canadese radio; en een uitgebreid interview met Joe Boyd, de eerste producer van Pink Floyd en oprichter van de UFO ofwel Underground Freak Out Club in Londen. Die club, waar Pink Floyd vrij snel de huisband werd, kan gezien worden als een bakermat voor de geestverruimende muziek. Grensverkeer 23 augustus 2006 deel 1 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/12/060823GVK1.mp3) Grensverkeer 23 augustus 2006 deel 2 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/12/060823GVK2.mp3) Grensverkeer 23 augustus 2006 deel 3 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/12/060823GVK4.mp3) Grensverkeer 23 augustus 2006 deel 4 | 2-12-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
21 |
Strange Attractor | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/11/anatomytear-300x300.jpg)Een jaar of zeven, acht geleden ontmoetten ze elkaar, min of meer bij toeval: Niels van Hoorn (saxofonist, fluitist) en Richard van Kruysdijk (slagwerker, producer). De sound van Van Hoorn sprak de drum'n bass-georiënteerde Van Kruysdijk meteen aan; hij remixte een solostuk van Van Hoorn, en daarmee begon een geleidelijk proces van uitproberen en samenwerken. Strange Attractor. Een term uit de wiskunde waarmee onverwachte effecten van op elkaar inwerkende grootheden worden aangeduid. De Wissel van zaterdag 26 november 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/11/111126wissel.mp3) Onlangs verscheen van Strange Attractor het derde album (al naar gelang hoe je vinyl, EP's en re-issues telt): Anatomy of a tear. Een uitgebalanceerde mix van donkere triphop, electronika, en melodieën die in de verte beïnvloed zijn door de progrock uit de jaren '60 en '70 waarmee Niels van Hoorn opgroeide. En alles met een sound die het resultaat is van bijschaven, herzien, uitwerken, nog eens bijschaven, en doorwerken tot het "jezelf verrast" zoals Richard van Kruysdijk zei in het interview dat ik had met de twee pijlers onder Strange Attractor, waarin Marie-Claudine een vaste rol heeft als zangeres - en bij live optredens trouwens ook als percussioniste en toetseniste. http://www.youtube.com/watch?v=h2LfvktYeYY Bijzonder is ook de samenwerking die Strange Attractor weet te realiseren met iconen van de underground als Blaine Reininger (Tuxedomoon), David J (Bauhaus), Graham Lewis (Wire) en Jarboe (Swans). Daarnaast horen we ook bassist Jurriaan Dekker op drie tracks. Niels van Hoorn speelde meer dan twee decennia in The Legendary Pinkdots, werkte met onder meer Lydia Lunch. Richard van Kruysdijk is lid van onder meer Sonar Lodge èn mede-oprichter en manager van platenlabel Music for Speakers. | 26-11-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
22 |
Voermans en Lucebert | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/11/lucebert.jpg)Crossing Border! We denken aan gedichten. Aan poëziebundels en broeierige zaaltjes waar als het niet verboden was de sigarettenrook het zicht op de voorlezende dichter zou bemoeilijken. We zijn er niet maar we hebben de kunstbroeders van het schone woord in het bonkend hart gesloten. En wij progrockers niet alleen, ook zij die om den brode voor een hoofdstedelijke courant schrijven deden dat, jaren geleden al. En hij nam zijn gitaar op, plugde in, en speelde - tot een snaar brak, dat was een teken - improviserenderwijze mee. Erik Voermans, niet te verwarren met Eric Vloeimans. Misschien ken je zijn naam uit het Parool, of wellicht van de Universiteit Utrecht. Maar behalve docent (http://wissel.radio6.nl/files/2011/11/wanklank-300x298.jpg)musicologie en journalist is hij ook soundscape-gitarist. Met Robert Fripp als lichtend voorbeeld, hoe kan het ook anders trouwens. In 2004 maakte Voermans CD De hemelse wanklank. Ambient gitaarmuziek, maar met gedichten van Lucebert, door de dichter zelf voorgelezen en teruggevonden op historische opnamen uit vermoedelijk januari 1951. Die opnamen kwamen ooit terecht op een cd met de titel oh oor o hoor. Voermans schrijft in het boekje bij de CD dat Luceberts voorlezingen van meer dan een halve eeuw geleden nog steds deen wonderlijk bezwerende kracht hebben. Hij is een sjamaan, aldus Voermans, die zijn toehoorders betovert met woorden die de suggestie wekken onzegbare geheimen te openbaren. Een jaar later, in 2005, maakte Voermans de CD Nocturnal Ghost Songs waaraan ook werd meegewerkt door trompettist Eric Vloeimans en bassist Gert-Jan Blom. Minder sjamanistisch, maar minstens zo bezwerend, louter door de trage, dromerige en soms angstaanjagende klanken. De Wissel van 19 november 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/11/111119wissel.mp3) http://www.youtube.com/watch?v=JftuGnzGx20 http://www.youtube.com/watch?v=K8kcuqIqmIU http://www.youtube.com/watch?v=AALCO6BUHdM http://www.youtube.com/watch?v=eSpEW5dG5hM | 19-11-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
23 |
Andy Partridge Songbook revisited | (http://wissel.radio6.nl/files/2008/05/andy1.voorbeeld.jpg)Ruim drie jaar geleden maakte Frank de Munnik een portret van Andy Partridge. In De Wissel van zaterdag 5 november 2011 halen we het programma onder het stof vandaan. Een portret van een verleg... | 31-10-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
24 |
Peatbog Faeries | De Wissel-uitzending van 29 oktober 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/10/111029wissel.mp3) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/dust.jpg)Peatbog Faeries is een zesmansband afkomstig van het eiland Skye voor de Schotse westkust. Dunvegan heet het dorp waar de ouders van een van de leden van de band een hotel hebben, en waar leden van de band nog altijd regelmatig te horen zijn. Eigenlijk is dat misschien wel het dichtste bij de oervorm van muziekmaken, zoals kroegbezoekers in Schotland, Wales en Ierland al sinds mensenheugenis doen: een lied zingen bij een pint bier… of als je het betalen kan een "wee dram"… De Peatbog Faeries bestaan sinds 1991 en ze hebben intussen een zestal studio-albums plus één live-album uitgebracht. Een goed overzicht is te vinden op hun website. Dit jaar verscheen het album Dust. En wat we horen is Celtic Fusion die de ontwikkelingslijn van de Peatbogs voortzet - alleen zijn de blazers, de Wayward Boys die op de CD Croftwork hun intrede deden, voor een groot deel verdwenen, waarmee het spetterende soul-gevoel plaats maakt voor ingetogen, bijna hallucinatieve, ambien-achtige soundscapes. Tegelijk komen de Keltische roots weer wat meer naar voren in een mooi nummer als Fishing at Orbost. Peatbog Faeries: Fishing at Orbost (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/10/orbost.mp3) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/skye01.jpg) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/skye02.jpg) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/skye03.jpg) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/skye04.jpg) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/skye05.jpg) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/skye06.jpg) | 28-10-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
25 |
Nog eentje dan… | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/objetoamarelo.jpg)Nog éénmaal dook de redactie van De Wissel onder in de krochten van het world wide web, op zoek naar underground muziek uit het verre Brazilië. De Wissel van 22 oktober 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/10/111022wissel.mp3) Op YouTube, Last FM en MySpace duiken ze op, de ongelikte klanken van jonge Braziliaanse muzikanten die de onvermijdelijke traditionele ritmes mengen met noise en glitches, drones en vrije impro. En niet te vergeten: geinige electronische geluidjes. In deze Wissel hoor je bijvoorbeeld Vinet San, van Flu, uit Sao Paulo, Brazilië. Flavio Santos heette Flu oorspronkelijk, en hij is afkomstig uit de underground scene van Porte Alegre, de hoofdstad van de zuidelijkste staat van Brazilië. In 1986 kwam hij bij de rockband De Falla, waarmee hij zes albums opname, dertien jaar later maakte hij zijn eerste soloplaat bij Trama records, een album met een mix van electronica, bossa nova en psychedelische rock. In 2003 kwam de tweede solo-plaat, No Flu do Mundo. De derde plaat die Flu maakte heette kortweg Flu! met een uitroepteken, en daarna kwam … e a alegria continua! in 2007. Het lijkt allemaal zo voor de hand liggend, maar de arrangementen en de electronische geluidjes zijn uitgekiend en in de details meer dan verrassend. Nog eentje aan het slot om het af te leren, van het project Objeto Amarelo, vrij vertaald: geel object, van beeldend kunstenaar Carlos Issa. Invloeden van John Cage en van jaren '70 punk treffen elkaar in eigenwijze anti-muziek. Check it out. http://www.youtube.com/watch?v=N_vY0QlZA14 | 22-10-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
26 |
Underground uit Brazilië | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/domenico.gif)Er blijkt altijd nog meer te zijn als je blijft zoeken. Met dank aan Charlie Crooijmans! In deze Wissel: Sincerely Hot van de CD Sincerely Hot, van het Braziliaanse trio Domenico + 2, en dat zijn slagwerker Domenico Lancelotti met zanger en multi-instrumentalist Moreno Veloso en producer en bassist Kassin, wiens eerste plaat, gekocht op zijn achtste, een lp van Kraftwerk was. Nou, je kan slechter beginnen als je je muzieksmaak ontwikkelt, zouden we zo zeggen in Kroeg De Wissel! Domenico en zijn vrienden realiseren een aardig idee: maak met z'n drieën drie albums, waarbij je om beurten de muzikale leider van het trio bent. Wat de drie verbindt is hun afkeer van hokjesgeest, van het in categorieën indelen van (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/jupiterapple.jpg)muziek, en vooral van het rare idee dat alle muziek behalve west-europese en noordamerikaanse "wereldmuziek" zou moeten heten. Tropicalia en samba hebben hun sporen nagelaten in de muziek van Domenico + 2, maar de jongens geven er toch weer een heel eigen draai aan. De cd Uma Tarde Na Fruteira is een regelrecht staaltje tweetalige psychedelica van Jupiter Maçã, die zowel in het Engels als in het Portugees zingt, onbekommerd klinkt alsof de vroege jaren '70 nog volop aan de gang zijn, en zijn naam vijftien jaar geleden veranderde van Flavio Basso in Jupiter Maçã, en drie jaar daarna in Jupiter Apple. The Beatles en de Beach Boys, The (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/apecis.jpg)Stooges zo goed als Caetano Veloso, het zijn allemaal vrolijk dooreen gemengde ingrediënten in de onbezorgde trippy pop van muzikant en filmer Jupiter Apple. De Wissel van zaterdag 15 oktober 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/10/111015wissel.mp3) Het project Apecis (http://www.myspace.com/apecis) van de in 1988 geboren Lucas Côrtes uit Espirito Santo in Brazilië is ook een fijn stukje underground. Op MySpace geeft hij zichzelf als karakteristieken Down-tempo, experimental en psychedelic. Zoals vaker bij underground-achtige producties kun je van deze muziek geen cd's kopen maar wel opnamen gratis downloaden van - in dit geval - Glitch City. Echte down-tempo muziek uit Brazilië waren we nog niet veel tegengekomen, maar het is er dus wel degelijk. | 16-10-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
27 |
Braziliaans onclassificeerbaar | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/10/burromorto.jpg)Dat er in Brazilië muzikaal wel wat meer aan de hand is dan een carnavalsfeestje met samba's voor de jeugd en bossa nova voor de veertigplusser, dat mag inmiddels genoegzaam duidelijk gemaakt zijn in de Brazilië-special die op 1 oktober (en de daaraan voorafgaande zaterdagavonden) werd uitgezonden op Radio 6. Ondergronds is er nog veel meer te vinden. De voltallige redactie van De Wissel ging op zoek via het internet en vond een paar mooie voorbeelden van niet-classificeerbare Braziliaanse underground. Raspende en krakende bassen, galmende trompetklanken, en regelrechte inspiratie uit de jazzrock van de jaren '70 werden aangetroffen bij onder meer Bodes & Elefantes uit Sao Paulo, een eenmansband bestaande uit Guilherme Granado, die in een eerder leven bassist was in de band Againe, maar nu gewoon alles zelf doet. Of bij Burro Morto uit Parahyba, vijf jonge muzikanten die een ongepolijste mix van afrobeat, jazz-rock, funke en psychedelica fabriceren, onder andere op de CD Varadouro. Of op het album Calavera van Guizado (pseudoniem van Guilherme Menezes), niet te koop maar wel gratis te downloaden van de site van het Braziliaanse label Trama. Lekker! De Wissel van zaterdag 8 oktober 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/10/111008wissel.mp3) Bodes & Elefantes: Do chão Loteria/Malária Mora Perto, Mas Vive Longe Burro Morto: Narvalho Cega Indica Guizado: Wow! | 7-10-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
28 |
Brazilian underground | Drie kwartier geen samba: De Wissel van 1 oktober 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/10/111001wissellang.mp3) Leve het Satanique Samba Trio! http://www.youtube.com/watch?v=YSOwrv0if30 | 30-9-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
29 |
Magma (3) | Eindelijk gelukt: het derde, en voorlopig laatste, deel van de Magma-trilogie, verteld door toetsenist, componist en Magma-fan Stormvogel, met veel muziek en ook nog best wel veel toelichtende teksten. Luister zelf maar eens. Hieronder de teksten van de blogpostings bij deel 1 en 2, voorzover je die toelichtingen nog nodig hebt Magma (deel 3) (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/08/110829wisselmagma3.mp3) (http://wissel.radio6.nl/files/2010/07/magma-300x300.jpg)DEEL 1: Legendarische band uit Frankrijk, opgericht in 1968 door slagwerker, zanger, visionair en taalvernieuwer Christian Vander, zoon van een jazzpianist en een Grande Dame du Jazz - John Coltrane en Chet Baker waren er kind aan huis. Magma behoort tot de groepen die in het begin van de jaren '70 met een energierijke mix van jazz-, rock- en psychedelische elementen de popwereld op zijn kop zetten. Muziek die veel verder ging dan zo maar liedjes, maar die ook ontworsteld was aan het keurslijf van keurig luisteren en die tegelijk veel bruter, fysieker, zweteriger was dan de intellectuele avant-garde tot dan toe. Magma-kenner Stormvogel vertelt over de eerste jaren van de band, over de invloeden vanuit jazz en klassiek, en over de drijfveren van de bedenker van de planeet Kobaïa, waar Kobaïaans wordt gesproken en waar de hele dag uit alle speakers Magma klinkt... NB: dat de invloed van Magma niet aan het eigen werk van Stormvogel is voorbijgegaan, kun je met eigen oren checken op deze blogpostings en opnamen (http://vprojazzlive.radio6.nl/2010/06/28/jazzrock-springt-nog-levend/) van bands waarin hij speelt. Magma intro & muziekkeuze: Stormvogel (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2010/07/Magma1.mp3) http://www.youtube.com/watch?v=FlJKKtgreqw http://www.youtube.com/watch?v=7dNF-B7SxkQ http://www.youtube.com/watch?v=vBh6MAQQTwk DEEL 2: Het tweede deel van een serie gesprekken over de muziek van de legendarische Franse band Magma (http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=11:3ifwxqy5ld6e%7ET1) - eind jaren '60 ontstaan op initiatief van slagwerker Christian Vander, en na al die jaren nog altijd actief. Eerder dit jaar speelde Magma op de Music Meeting in Nijmegen, en momenteel is de de band op tournee door de Verenigde Staten en Japan. Magma-kenner Stormvogel vertelde ons al eerder over Magma (http://wissel.radio6.nl/2010/07/07/magma/), over de eerste periode, het ontstaan, de invloeden die bepalend zijn geweest voor de sound, en over de bijzonderheden van de eigen taal en mythologie die door Magma - en dan vooral door captain Christian Vander - in het leven is geroepen. In dit tweede gesprek, uiteraard zeer ruimschoots gelardeerd met stukken muziek van Magma - hebben we het over de vermoedelijke ambitie van Vander om zijn werk te zien als één groot, samenhangend oeuvre. Alles wat Vander componeert vloeit voort uit een visioen dat hij begin jaren '70 gehad heeft, en waaraan hij sindsdien stapsgewijs werkt. Composities die nog pas onlangs voor het eerst op een album verschenen vinden we soms al in repetitie-opnamen uit de vroege jaren '70 terug. Van die meerjarenplanning horen we in deze podcast meerdere treffende voorbeelden. Aan het slot van de bijna twee uur Magma hoor je een werk dat - zeldzaam in het oeuvre van Magma - niet door Christian Vander werd geschreven maar door de toenmalige bassist, Jannick Top; De Futura heet dat nummer. Met die compositie werd de muziek van Magma donkerder, somberder, helser. Hoe dat verder ging komt ter sprake in een volgend deel van deze Magma-serie in De Wissel. Stormvogel in gesprek met Aad van Nieuwkerk. (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/08/100819wisselmagma2def.mp3) | 10-9-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
30 |
Other Lives op Lowlands | (../files/2009/09/oleminor-150x150.jpg)Lowlands dit weekend. Als je er niet bij bent hoef je toch niet alles te missen, de VPRO covert het nodige op tv en Radio 6 is er ook bij, zaterdagavond. Op het muziekprogramma van zondagmiddag in de Charlie, om 15.40 uur, treffen we de naam van een band die een paar jaar geleden (op 4 september 2009) in De Wissel op Radio 6 te horen was: Other Lives. Ik haal 'm nog eens op: Other Lives, band uit Oklahoma, ten onrechte nog tamelijk onbekend bij het grote publiek. Zonde, want prachtig. Moeten we eigenlijk wat aan doen, tenminste hier in ons deel van de wereld, want in de VS hebben ze zeker al een behoorlijke fanbase - niet zo'n wonder want daar kennen veel liefhebbers van onder andere Indie de voorganger van de band: Kunek. Die bracht in 2006 een redelijk succesvolle cd uit (Flight of the Flynns). Vorig jaar maakten de zes leden van Kunek via hun MySpace-site bekend dat vijf van hen zouden doorgaan onder de naam Other Lives. En zo geschiedde. Goeie recensie hier te lezen. 090904otherlivespod (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/5/files/2009/09/090904otherlivespod.mp3) (../wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gif) (../files/2009/09/olplaatje-300x248.jpg)Colby Owens (drums), Josh Onstott (bas, orgel), Jonathan Mooney (toetsen, viool, gitaar), Jenny Hsu (cello), Jesse Tabish (zang, piano, gitaar). Ze brachten afgelopen maand een album uit, simpelweg Other Lives geheten. Typerend voor de sound is de cello, die niet alleen mooi tegenspel biedt aan de klaaglijke zanglijnen van Tabish, maar ook krachtig bijdraagt aan het fundament van de begeleiding, de akoestische klank die de heren beogen een heel eigen signatuur geeft. Waar komt die muziek nou toch vandaan? Het is onmiskenbaar dat Jesse en zijn vrienden zich onbekommerd hebben laten inspireren - of misschien onbewust beïnvloeden - door de psychedelica van de late jaren '60. Misschien ook wel gewoon door de Beatles. Of door een grote jaren '80 band als XTC, althans de akoestische nummers die Partridge ook (nog altijd) graag maakt. En er zijn vast nog wel meer goeie voorbeelden te vinden (associaties? herinneringen? vondsten? Laat het weten!). http://www.youtube.com/watch?v=8ssd6ScO638 Het slot van de bovenstaande podcast wordt gevormd door (de audio van) een interview door Music Fashion Magazine met Jesse Tabish en Jenny Hsu (het YouTube-filmpje daarvan stond hier al op de site, en meer over dat tijdschrfit vind je hier). Speellijst: Other Lives: Black Tables Kunek: Das Ollec Tattle Tale: Glass Vase, Cello Case Other Lives: Paper Cities Brahms: Cellosonate nr 1 (fragment) Other Lives: e-minor Other Lives: Don't let them XTC: Chalkhills and Children Other Lives: Speed Tape The Beatles: A day in the life Other Lives: Matador Pink Floyd: Mudmen Other Lives: It was the night Other Lives: Epic Pink Floyd: Absolutely curtains Other Lives: e-minor | 19-8-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
31 |
Mixed up mash-ups | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/flyingsaucer-300x187.jpg)In juli 1956 kwam er een curieus singletje waarop een parodie te horen was op het roemruchte War of the Worlds van Orson Welles. Het verhaaltje wordt geïllustreerd met piepkleine fragmentjes uit populaire liedjes uit die tijd, van Elvis Presley tot The Platters. Bill Buchanan en Dickie Goodman, de makers van het plaatje, verzonnen aanvankelijk de naam Universe voor hun fictieve label, maar toen bleek dat er al een platenmaatschappij van die naam bestond krasten ze op alle labels een L voor die naam. Dit wonderlijke werkstukje wordt wel gezien als de allereerste "break-in" plaat in de geschiedenis, en aangehaald als het oudste voorbeeld van wat tegenwoordig een mashup heet: het op een muzikaal verantwoorde wijze door elkaar mixen van twee of meer bestaande opnamen. Natuurlijk werd er in het verleden door componisten ook altijd al ruimschoots gejat, gesampeld en geciteerd, maar het door elkaar husselen van bestaande opnamen is pas de laatste pakweg twintig jaar een heuse vlucht gaan nemen. Dat is natuurlijk ook te danken aan digitale technieken, waardoor je tempo en toonhoogte van verschillende opnamen op elkaar kan afstemmen. Zo maakte de Franse DJ Zebra, een paar jaar geleden, ter gelegenheid van het veertigjarig jubileum van Woodstock, onder de titel Bootstock, een serie mashups op basis van bekende nummers uit de Woodstock-opnamen. Niet gehinderd door valse schaamte of nodeloze stijlvastheid mixt hij schijnbaar moeiteloos Crosby Stills Nash & Young met The Police. Je hoort dat het niet helemaal klopt, maar het hàd bijna zo bedacht geweest kunnen zijn… Met een beetje surfen op het web vond ik een hele reeks aardige, en soms zelfs prachtige mashups. De Wissel zaterdag 13 augustus 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/08/110813wissel.mp3) De meeste zitten in de hoek van dance, house en andere op ritme en grooves geënte muzieksoorten, maar als je even doorzoekt kom je ook leuke mashups tegen waarin ruim stijloverschrijdend wordt gewerkt, en waarin al dan niet oude jazz of klassieke muziek wordt verwerkt in de mix. Hier is de lijst: 1. CD Brain in a box (Rhino 79936)(http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/platters.jpg) Bill Buchanan & Dickie Goodman: The Flying Saucer Bill Buchanan & Dickie Goodman 4'19" met daarin: Ram: The Great Pretender The Platters Lymon: I want you to be my girl Frankie Lymon & The Teenagers Blackwell, Johnson, Little Richard: Long Tall Sally Little Richard Bartholomew, Domino: Poor Me Fats Domino (http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/elvis-presley-300x290.jpg)Axton, Durden, Presley: Heartbreak Hotel Elvis Presley The Penguins: Earth Angel The Penguins Bartholomew, King, Miller: I Hear You Knocking Smiley Lewis Blackwell, LaBostrie, Little Richard: Tutti Frutti Little Richard The Platters: The Magic Touch The Platters Ram: The Great Pretender The Platters Don Cherry: Band Of Gold Don Cherry Bartholomew, Domino: Ain't That A Shame Fats Domino Don Cherry: Band Of Gold Don Cherry Brown, McCoy, Mendelsohn: Don't Be Angry Nappy Brown Carl Perkins: Blue Suede Shoes Carl Perkins Berry, Fratto, Freed: Maybellene Chuck Berry Guidry: See Ya Later, Alligator Bill Haley & His Comets Boulanger, Kennedy: My Prayer The Platters (http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/bootstock-300x299.jpg)2. Bootstock (DJ Zebra z.nr.) DJ Zebra: Wooden ships on the moon 3'31" met daarin: Crosby, Stills, Nash, Young: Wooden Ships Crosby, Stills, Nash & Young Sting: Walking on the moon The Police 3. Bootstock (DJ Zebra z.nr.) DJ Zebra: Rock Show And Soul Freak 2'29" met daarin: Country Joe: Rock 'n Soul Music Country Joe & The Fish Mosly Elliott: Get Ur Freak On Missy Elliott Peaches: Rock Show Peaches 4. guii220: Lady Gaga vs. Michael Jackson - Just Dance & Beat it 1'16" met daarin: Akon, Thiam, | 12-8-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
32 |
Van der Graaf Generator revisited | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/vdgg_charismapic2-300x234.jpg)Het ronkende orgel, de scheurende saxofoon, en de galmende basso furioso van zanger Peter Hammill: de sound van de legendarische band Van der Graaf Generator is al sinds 1967 even onmiskenbaar als onnavolgbaar. VdGG kwam, verdween, en kwam telkenmale terug. VdGG wekt liefde op, of ergernis, je bent er dol op of je kan er niet tegen. Fans en progrockkenners Jos Eilert en Harry de Vries namen het hele oeuvre nog eens door, en kozen de nummers die iedereen eigenlijk zou moeten kunnen meezingen. Wissel 23 juli 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/07/110723wissel.mp3) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/aerosol_mercury_front-150x150.jpg)Van der Graaf Generator werd opgericht in 1967 door Chris Judge Smith (die de naam bedacht maar al heel snel de band weer verliet) en Peter Hammill. Naast zanger Hammill vinden we in de oerbezetting van VdGG toetsenist Hugh Banton, saxofonist David Jackson en drummer Guy Evans. Oorspronkelijk telde de band ook een bassist, Nic Potter, maar na zijn vertrek in 1970 werden de baslijnen waargenomen met het orgel van Hugh Banton - die trouwens niet alleen de toetsen bespeelt maar zelf ook orgels bouwt. Net zo kenmerkend voor de sound van VdGG als de karakteristieke diepe zangstem van Hammill is het scheurende saxofoongeluid van David Jackson, die in navolging van Rahsaan Roland Kirk regelmatig twee saxofoons tegelijk bespeelt. (http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/theleast-150x150.jpg)Jos en Harry kozen voor een chronologische aanpak, met allereerst een stuk van de tweede LP van de groep, The Least We Can Do Is Wave To Each Other uit 1970. Op deze plaat tekende zich het duistere karakter van VdGG al goed af: de teksten van Hammill waren - in elk geval voor het grote publiek - ondoorgrondelijk, de combinatie van ronkende orgeltonen en scheurende saxofoons had een dreiging over zich waar de meeste luisteraars niet veel van moesten hebben. Behalve in Italië - daar kreeg VDGG al in het begin een geweldige schare fans en volgelingen. Die ondoorgrondelijkheid vind je ook in de titel van het derde album, H To He Who Am The Only One (ook uit 1970). Van die plaat draaien we Killer; en van de plaat Pawn Hearts uit 1971 hoor je het fameuze nummer Man Erg, dat nog altijd (http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/htohe-150x150.jpg)door VdGG gespeeld wordt. En waar trouwens ook de informatieve fansite www.manerg.co.uk naar genoemd is. Na het verschijnen van Pawn Hearts viel VdGG uit elkaar; nog tijdens een tournee door Italië bleken er zoveel financiële en aanverwante problemen te zijn dat opheffen van de groep de enige optie was. Muzikaal werd de lijn echter gewoon doorgetrokken, want Peter Hammill ging onder eigen naam verder, met de andere bandleden nu bij hem in dienst. Omgekeerd brachten de andere VDGG-leden vanaf 1974 ook een viertal platen uit zònder Hammill, onder de naam The Long Hello. The Long Hello (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/07/morris_to_cape_roth.mp3) De scheiding duurde tot 1975, toen VdGG weer bij elkaar kwam en in korte tijd drie albums (http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/pawnhts-150x150.jpg)produceerde: Godbluff, Still Life en World Record. Van Godbluff en Still Life draaien we Sleepwalkers respectievelijk Pilgrims; en om een indruk te geven van de live-sound van VdGG halverwege de jaren '70 hoor je ook nog een track (When she comes) van de veel later uitgebrachte BBC-opnamen onder de titel Maida Vale. Dan draaien we ook een paar nummers van de soloplaten van Peter Hammill. Dat moet bijna wel een willekeurige keuze zijn, want Hammill heeft enorm veel geproduceerd, meer dan 35 albums inmiddels. Na 1976 veranderde de koers van VdGG drastisch. Organist H(http://wissel.radio6.nl/files/2011/07/godbluff-150x150.jpg)ugh Banton stapte op, gevolgd door saxofonist Jackson. In hun plaats kwam bassist Nic Potter terug en werd violist Graham Smith aan de band toegevoegd. | 14-7-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
33 |
CAN | (http://www.spoonrecords.com/images/discography/future.jpg)Wie de term Krautrock gemunt heeft moet een ruimhartig karakter gehad hebben. Want zelfs binnen de bonte muziekwereld zijn er weinig termen te vinden die een zó onmogelijk uiteenlopende lading geacht worden te dekken. Zo'n beetje alle Duitse muziek vanaf pakweg 1968 die niet tot de sectoren klassiek, jazz of Schlager gerekend wordt, hoort er bij. Duitstalig, Engelstalig, instrumentaal, hardrock, experimentele elektronica, catchy pop, psychedelische space-muziek... Maar gek genoeg wordt de Krautrock-"sound" niettemin meestal als voldoende onderscheidend ervaren om de term te blijven gebruiken. (../wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gif)Een aardige documentaire op Arte bracht het genre een paar jaar geleden (voorzover het dat is) in beeld. Bij Arte is trouwens nog meer (http://www.arte.tv/de/kunst-musik/Krautrock/Themenabend/2128100,CmC=2128096.html) te vinden, zoals een aantal links naar Rockpalast-opnamen (http://www.arte.tv/de/kunst-musik/Krautrock/2127918.html) van Krautrockgroepen, en een overzicht van de belangrijkste voorbeelden, van Tangerine Dream en Popol Vuh tot The Scorpions en Eloy. (http://www.spoonrecords.com/images/discography/tago.jpg)We stonden in De Wissel al eens stil bij een paar highlights uit en rondom enkele progressievere exponenten van de Krautrock. Daar plakten we voor het gemak een lekker lelijk neologisme op: progkraut in De Wissel! Een van de interessantste Krautrock-bands was zonder twijfel CAN. Luister hier naar twee uur muziek van CAN en Holger Czukay: Wissel 11 juni 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/06/110611wissel.mp3) (http://www.spoonrecords.com/images/discography/cancan.jpg)CAN - aanvankelijk ook wel met het Engelse lidwoord erbij aangeduid als The Can - kwam uit Keulen. Opgericht in 1968 door Holger Czukay, componist, bassist, producer; en Irmin Schmidt, toetsenist. Andere bandleden waren onder meer Jaki Liebezeit (drums), Michael Karoli (gitaar), Rosko Gee (bas) en Reebop Kwaku Baah (zang). CAN maakte filmmuziek - niet in de laatste plaats om een van platenmaatschappijen onafhankelijke bron van inkomsten te hebben - en experimenteerde er tijdens langdurige studio-sessies lustig op los, meestal improviserend. Dat leverde uiteindelijk in de loop van ongeveer tien jaar, tussen 1969 en 1978, met nog schaarse uitgaven in de twee decennia daarna, een vijftiental albums op. In 1999 werd een dubbel-album uitgebracht met live-opnamen (waarin je overigens vooral het improviserend vermogen van de band kunt horen, in de vorm van behoorlijk uitgesponnen en heftige gitaar- of toetsensolo's). Check hier de CAN-website (http://www.spoonrecords.com/index.html). En lees hier een (grondig, Duits) interview (http://www.arte.tv/de/Kultur-entdecken/Krautrock/Interview/2129206.html). Holger Czukay (klik: website) (http://www.czukay.de/) heeft - naast zijn werk in CAN - vanaf 1968 soloprojecten gedaan, veelal samen met CAN-collega Jaki Liebezeit. Zijn eerste soloplaat, Canaxis, laat meteen Czukay's verbluffende beheersing van sample- en studiotechnieken horen, en misschien hoor je er ook wel de invloed in van de studie die hij gedaan heeft bij een van de belangrijkste en invloedrijkste Duitse componisten uit de 20e eeuw, Karlheinz Stockhausen. Op die eerste plaat is dat vooral het stuk Boat-Woman-Song, maar ook het veel recentere Der Osten ist rot (uit 1984) laat horen hoe Czukay met behulp van sample- en montagetechnieken een humoristische, satirische en toch ook vertederende postmoderne klanksculptuur creëert. (../files/2008/09/spooncan.jpg) Drummer Jaki Liebezeit speelde behalve in CAN in de afgelopen decennia, net als Czukay, in de meest uiteenlopende samenstellingen van experimentele en progressieve muzikanten, waaronder heel regelmatig met Brian Eno. Playlist: 1. CD Der Osten ist Rot (Virgin CDV 2408) Trad/Czukay: Der osten ist rot | 11-6-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
34 |
Sufjan Stevens + Comicoperando | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/05/ageadz.jpg)In deze Wissel hoor je muziek van Sufjan Stevens, bij wijze van vooruitblik op een concert op 21 mei in het Muziekgebouw Frits Philips Eindhoven, waar hij optreedt in het kader van zijn Europese The Age... | 13-5-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
35 |
Minimal jazz | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/04/Llyriahoes-300x296.jpg)In Amsterdam en Eindhoven is dit weekend - 30 maart t/m 3 april - het World Minimal Music Festival gaande. Een prachtige programmering met de grandfather van de minimal music, Steve Reich, in persoon bij de concerten, interviews, fringe-activiteiten en randprogrammering in Amsterdam. Zaterdag 2 april is in het Bimhuis de Zwitserse band Ronin te zien en te horen, de band van pianist Nik Bärtsch die je wel mag beschouwen als de belangrijkste vertegenwoordiger van het verschijnsel minimal maar dan in de hoek van de jazz. De VPRO maakte vorig jaar oktober een opname van een concert van Ronin in Paradox in Tilburg, en van dat concert hoor je in deze Wissel een paar stukken terug, samen met tracks van cd's van de bands rondom Ronin, eigen projecten van leden van Ronin, enzovoort. Helemaal aan de andere kant van de wereld, in Australië, vonden The Necks hun eigen variant op het begrip minimal: geduldig opgebouwd uit eindeloos herhaalde minimale motiefjes schept het trio een hypnotiserende sfeer. Minimal jazz en jazzy minimal, met aan het begin de verbluffende remix die D*Note ooit maakte van Reich's Piano Phase. De Wissel van 2 april 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/04/110402wissel.mp3) Speellijst: 1. Steve Reich: Piano Phase, remix door D*Note (van Reich Remixed) 2. The Necks: Next (van Next) 3. Ronin: modul 47 (van Llyria) 4. Don Li: Part 44 (van Live vol. 2) 5. Ronin: modul 41_17 (van Holon) 6. Mik Keusen: Prepared 1 L (van Prepared) 7. Ronin: modul 35 (van Stoa) 8. Ania Losinger: Earth (van The Five Elements) 9. Sha's Banryu: 30 (van Chessboxing vol. 1) 10. Ronin, lang fragment uit live-opname 12. The Necks: Drive By (van Drive By) Minimal links: * Café Sonore, Radio 6, zaterdag 2 april (en altijd online) (http://cafesonore.radio6.nl/2011/03/29/cafe-sonore-minimal/) * Radio 4 Eigentijds, veel blogbijdragen over minimal music (http://blog.eigentijds.radio4.nl/?tag=minimal) * Het VPRO Dorst LIVE Blog vanaf het World Minimal Music Festival (http://weblogs.vpro.nl/dorst/wmmf/) | 1-4-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
36 |
Muzikale akkers voor een stergitarist | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/02/belew02-300x224.jpg)Zondag 6 maart 2011, Paradox, Tilburg. Adrian Belew treedt solo op na een week van mixen en editen in de studio van het Metropole Orkest. Een week geleden trad de Amerikaanse gitarist op met dat orkest onder leiding van Jules Buckley; er zijn opnamen gemaakt, geluid èn video, en niet te vergeten: er is met Film It Yourself vanuit alle hoeken van de zaal door iPhone-bezitters in het publiek een registratie van het concert gemaakt. De resultaten zijn binnenkort te zien. Zondag kun je trouwens meedoen met net zo'n iPhone-registratie. Heb je een iPhone? Wil je meedoen met het filmen van het optreden? Klik hier voor alle informatie! In de Wissel van zaterdag 5 maart een kleine rondgang door de muzikale omgeving waarin het talent van Adrian Belew tot bloei kon komen. In de jaren '70 werd hij ontdekt door Frank Zappa, hij speelde vervolgens bij David Bowie, bij Talking Heads, in King Crimson… Het is de periode in de muziekgeschiedenis waarin de symfonische rock bijna aan z'n eigen gewicht te gronde gaat, waarop de new wave een belangrijk stempel drukt, en waarin de electronische muziek een eigen plaats verwerft. Wat waren de belangrijkste invloeden in die - laten we maar gemakshalve zeggen - progrock-scene? Hoe ontwikkelde zich het idee van klank, van geluid, van ritme, in die muziek? Wie kun je herkennen als voorlopers van het typische gitaargeluid van Adrian Belew? Vragen die we niet allemaal en detail kunnen beantwoorden in twee uur, maar die op de achtergrond van een enorme stapel CD's wel de toon zetten. En die CD's, die zijn meegenomen naar de studio door twee liefhebbers (en kenners!) van de progrock, Jos Eilert en Harry de Vries. Harry ken je misschien wel van de door hem opgezette progrock-website Proglog-Afterglow, waar vanaf de Wissel-site regelmatig naar verwezen wordt. Hieronder hoor je een langere versie van het radioprogramma dat uitgezonden wordt op Radio 6 op zaterdag 5 maart 2011, 20.02-22.00 uur. De Wissel van zaterdag 5 maart 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/03/110305wissellang.mp3) Waar pakken we de draad op? Bij Zappa, om precies te zijn midden in een nummer van de fameuze dubbelaar Sheik Yerbouti. (http://wissel.radio6.nl/files/2011/03/sheikyerbouti-300x300.jpg)En ja, natuurlijk verspreek ik me weer eens door te zeggen "sjiek" Yerbouti, maar de humor van Zappa - zelden overtroffen - suggereerde natuurlijk "shake"… Humor waar Belew trouwens, in elk geval op deze plaat, formidabel aan bijdraagt met zijn ironische persiflage op de zangstem van Bob Dylan, in Flakes. Naast Zappa zijn er vier cruciale namen te noemen van popgrootheden die een doorslaggevende rol hebben gespeeld in de carrière van Adrian Belew: Brian Eno, David Bowie, Robert Fripp en Ryuichi Sakamoto. Alle vier waren (en zijn!) belangrijke vernieuwers in de progressieve pop, en vooral zoekers naar nieuw geluid. Robert Fripp zette rond 1973 een nieuwe versie van zijn instituut King Crimson neer, waarin een nieuw, krachtig gitaargeluid centraal stond. Abstracter, aardser dan de eerdere platen waar de mellotron nog een belangrijke rol speelde, en resulterend in schitterende albums als Starless and Bible Black.(http://wissel.radio6.nl/files/2011/03/starless.jpg) Brian Eno had na de breuk met Roxy Music een vruchtbare periode waarin hij verschillende gewaagde, grensverleggende lp's produceerde, niet alleen samen met Robert Fripp (No Pussyfooting en Evening Star) maar ook solo, met inschakeling van uiteenlopende experimenteerbereide musici, zoals Another Green World uit 1975. Eno en Fripp komen vanaf 1976 de gelederen van David Bowie versterken voor de zogenaamde Berlijnse trilogie (de albums Heroes, Low en Lodger) waar electronische muziek en klankexperiment in evenwicht worden gebracht met de stevige gitaarrock die we al kenden van Bowie. Componist en musicus Ryuiche Sakamoto was aanvankelijk buiten Japan nauwelijks bekend, | 4-3-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
37 |
Otis Redding & Martin Luther King | (http://wissel.radio6.nl/files/2011/01/ChangeIs_070405034846346_wideweb__300x298.jpg)Even geen oliebol, flap noch champagne. Uit het rijke archief van De Wissel vanavond twee herhalingen. Otis Redding, het laatste jaar. Martin Luther King en de muziek. Vooral veel muziek, weinig presentatie. Vanavond, 1 jan. 20.00u Meer informatie; klik door. Veel luisterplezier en... een goed muzikaal 2011 gewenst! Klik hier voor het Otis Redding-portret (http://wissel.radio6.nl/2007/12/05/het-verhaal-van-otis/) (http://wissel.radio6.nl/2007/12/05/het-verhaal-van-otis/) Klik hier voor het Martin Luther King-portret (http://wissel.radio6.nl/2008/04/03/martin-luther-king-music-2/) De Wissel van 1 januari 2011 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/01/110101wissel.mp3) (http://wissel.radio6.nl/files/2011/01/otis_redding-300x229.jpg)(http://wissel.radio6.nl/files/2011/01/puzzel_martin-luther-king1-300x259.jpg) | 1-1-11 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
38 |
Swinging Sixties London in De Wissel | (http://wissel.radio6.nl/files/2010/11/wissel25-150x150.jpg)Ronduit zalig, vind ik het. zo'n Marvin Gaye met One More Heartache. Zeer gestileerd, en het swingt onweerstaanbaar. Of Tons of Dynamite door Frankie Crocker. Ooit een beroemde DJ in New York, maar zijn herkenningstune was ook populair in de Britse Northern Soul-scene. 'Do It Frankie!' en vervolgens barst er een soulenergie los. Kortom De Wissel van vanavond neemt je, hoe gek het ook klinkt, mee naar London, mid-sixties. Elkaar de loef afsteken met de meest prachtige en obscure importplaten uit de USA.(http://wissel.radio6.nl/files/2010/11/wissel27-300x298.jpg) Nee wacht: stel je bent in London, mid-sixties. Je bent hip, je hebt je Vespa weggezet en je gaat naar de rij voor de Marquee of The Flamingo. Wat ga je straks horen in deze clubs? En thuis, wat hoor je op de radio als je afstemt op Radio London of Swinging England? Waar kijk je naar op TV? In de Wissel vanavond tussen 20.00 en 22.00u een klinkende terugblik op de hoogtijdagen van London. De nadruk ligt op soul, modjazz, beat en uitstapjes naar Northern Soul en Glam. Maar wacht, die laatsten, dat heeft toch weinig met London... klopt, maar wel very British en fun. Oh ja, nog wat criteria: dansbaar, stylish en (http://wissel.radio6.nl/files/2010/11/wissel28-150x150.jpg)met humor. Neem Last Night door Georgie Fame. Zo eenvoudig kan het zijn: een handjevol akkoorden, een Georgie Fame vol inspiratie en dan de drums: knalharde klappen op het juiste moment. Of My Baby door The Temptations, hoe mooi kan Motown zijn of... klik verder voor playlist en enjoy! Check het zelf, hier: De Wissel, zaterdag 21 november 2010 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2010/11/wissel101121.mp3) (http://wissel.radio6.nl/files/2010/11/wissel10-150x150.jpg)Out Of Sight: The In Crowd. London, halverwege de sixties. In clubs als de Marquee, 100 Club en The Flamingo draaien ze de ‘hippest and very stylish’ singles. Van obscure soul tot stampende Motown en Modjazz. Moddervette saxofoons en Hammond-orgels met het volume op 10. In deze Wissel een klinkende terugblik, inclusief Northern Soul, Beat en allerlei soundtracks, van The Avengers en The Saint tot Get Carter. Music for Dancing Feet. Oftewel: Ready, Steady, Go! Samenstelling & presentatie: Frank de Munnik PLAYLIST [opening] 1. [direct na tune] Titel: Tons of Dynamite Uitv: Frankie Crocker Titel-cd: Do it Frankie, Do It! Outta Sight Soul Essentials Comp: Frankie Crocker Lengte: 2’42’’ BUMA: Castle Music CMQD1490 [PART I] 1. The Champion (part 1) Willie Mitchell Double Cookin’; classic northern soul instrumentals Willie Mitchell 2’16’’ CDKEND336 (http://wissel.radio6.nl/files/2010/11/wissel5-150x150.jpg) [trailer soundtrack Blast Off Girls] 2. Hand Clappin’ Time Gino & Johnny Greek Saint Etienne Present Songs For The Dog & Duck Johnny Greek 1’58’’ Ace CDCHD1244 3. How Does It Grab You 21th Century LA’s Silver Soul ////////// 2’13’’ Kent CDKEND221 (http://wissel.radio6.nl/files/2010/11/wissel3-150x150.jpg) [trailer The Saint] 4. Theme from ‘N.Y.P.D.’ (The ABC TV Series) Johnny Hammond Mod Jazz ///////// Kent CDKEND139 (http://wissel.radio6.nl/files/2010/11/wissel4-220x300.jpg) 5. Festival Time San Remo Golden Strings Double Cookin’; classic northern soul instrumentals Willie Mitchell Joanne Bratton & Linda Bunten 2’16’’ Kent CDKEND336 [fragment uit The Saint] 6. Soul Zone ’65 The Googie Rene Combo Further Adventures of Mod Jazz /////// 2’41’’ Kent CDKEND300 (http://wissel.radio6.nl/files/2010/11/wissel2-150x150.jpg) 7. Needle In A Haystack The Velvelettes Out Of Sight: More Sounds From The In Crowd William Mickey Stevenson & Norman Whitfield 2’32’’ Universal 5844732 8. My Baby (second version) The Temptations The Complete Motown Singles, vol.5: 1965 Warren Moore, Smokey Robinson & Robert Roger 2’58’’ Motown B0006775-02 | 20-11-10 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
39 |
Chet Baker Wissel – playlist | (http://wissel.radio6.nl/files/2010/10/baker1-150x150.jpg)Wat hoorde Chet Baker in My Funny Valentine? Oorspronkelijk is het een liedje in een musical, geschreven in 1937 door de Lennon & McCartney van de American Songbook: Rodgers & Hart. Maar ook die hebben hun mindere momenten. Het liedje springt er niet echt uit. Maar dan, in 1952. Een doorgaande bas en daarboven de trompet van Chet, even later gevolgd door een hese baritonsaxofoon. De eerste opname. Enkele jaren later maakte Chet de klassieke versie waarop hij zingt. Inmiddels was het zijn lijflied en er zouden nog vele versies volgen. In de Wissel hoor je er tien, afgewisseld met ambient en andere trompettisten zoals Molvaer , Stanko en Henriksen. Luister hier (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2010/10/101023wissel.mp3) naar de uitzending; Welkom in The Blue Room. Tijdens de opnamen voor Chet Baker Sings waren er verschillende proefopnamen. Alleen Chet; hij zingt, en halverwege het liedje blijkt het genoeg. Een van die proefopnamen verscheen enkele jaren geleden. Blue Room. En sindsdien ruist hij door mijn hoofd. Je hoort dat de opname niet voor de eeuwigheid is gemaakt, gewoon zingen, op een namiddag. Alsof je even om de deur 'hoort', bijna een voyeur. Een stille kamer, uitnodigend tot introspectie. Blue Room. (http://wissel.radio6.nl/files/2010/10/hopper3-150x150.jpg)Met deze Blue Room begint en eindigt de Wissel. Daarop volgt het muzikale commentaar van pianist Francois Couturier. Misschien ken je hem als de pianist in het trio van Anouar Brahem, maar Couturier maakte ook twee prachtige solo-albums. '...blue room, far away upstairs', zingt Chet Baker en wat volgt zullen we nooit meer horen - de zoekende en verstilde akkoorden van Couturier sluiten wat mij betreft prachtig aan. En dan tien versies door Chet Baker van My Funny Valentine. De hele tijd had ik bij dit programma woorden als 'blauw' en 'monochroom' in gedachten. Alsof(http://wissel.radio6.nl/files/2010/10/baker6-295x300.jpg) Chet Baker alle gradaties van de kleur blauw bestrijkt en steeds weer nieuwe nuances ontdekt. Maar er verandert tegelijk weinig en veel. Als een monochroom gaat het door. Mooie momenten; in de opname van 21 juni 1953 speelt Chet alleen. De doorgaande bas, onveranderd, en een trompet. In de opname van 9 mei 1954 zit een lichte aarzeling. De drumroffel, de bas, en Chet twijfelt even. Vervolgens gebeurt er iets in de zaal. Een hoge stem lacht, een vrouw valt in. En weg. Wat gebeurde daar? De opname heeft dit moment voor altijd stilgelegd in de tijd. En de mensen die je hoort, inclusief het geroezemoes van bestek en glazen, zijn waarschijnlijk al overleden. En dan komt halverwege de jaren '50 mede-junkie, genie en pianist Dick Twardzik bij Chet spelen. Hoe hij in 1955 My Funny Valentine opent is weergaloos, met sporen van Bach. Fraai is ook de opname uit het Concertgebouw, 1955. Na iets meer dan een minuut verdwijnt My Funny Valentine; de band was op... Op een of andere manier past dit bij het nummer, het heeft iets weemoedigs en als het stopt hoor je het nog een hele tijd in je hoofd. Na elke opname van My Funny Valentine volgen mijn mijmeringen. Ambient, en soms hoor je de stem van Chet: 'deep in a dream'. Muziek als aantekeningen in een dagboek. Flarden, notities. Het tweede wat langere blok bevat hedendaagse trompettisten, niet omdat ze op Chet lijken, helemaal niet, maar omdat ze eenzelfde introspectie kennen. Molvaer, Stanko en Henriksen, omgeven door ambient. (http://wissel.radio6.nl/files/2010/10/baker3-150x150.jpg)Het derde blok in deze Wissel bevat drie opnamen uit de jaren '80. Daarin de beroemde 'Tokyo-opname' met Hein van der Gein en John Engels. En luister eens naar de versie uit 1983 met gitarist Philip Catherine, die Chet weergaloos tegenspel geeft. Of de allerlaatste opname, twee weken voor Chet's dood. Strijkers, blazers en Chet die aarzelend op gang komt om vervolgens het luchtruim te kiezen; hoe mooi wil je het hebben. | 22-10-10 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
40 |
Noord-Korea: barstjes in het protocol | (../files/2010/10/NKposter2.jpg)In het voorjaar van 2009 vertrokken drie rietblazers en een schrijver naar het 26e April Voorjaars Vriendschaps Kunsten Festival in Pyong Yang, Noord-Korea. Twee leden van het Delta Saxophone Quartet, Chris Caldwell en Pete Whyman, een Nederlandse saxofonist, Frank van der Kooij, en auteur Henk Weltevreden hadden via de Noordkoreaanse ambassadeur in Londen een toegangsbewijs weten te verkrijgen voor deelname aan dat festival, dat jaarlijks gevierd wordt ter gelegenheid van de verjaardag van de grote leider Kim Jong-il. Over het totalitaire regime in Noord-Korea is de laatste week veel te lezen geweest in diverse kranten, mede naar aanleiding van het verschijnen van een portret van Kim Jong-un, de derde zoon van de huidige dictator, en kennelijk zijn beoogd opvolger. Een propaganda-festival: nou en of, erkent Chris Caldwell. Het is een en al propaganda. Maar, benadrukt Henk Weltevreden: cultuur is telkenmale gebleken hèt wapen te zijn om de geest, de mensen uit een dictatorials onderdrukking los te wrikken. Het zijn de schrijvers, de musici, de kunstenaars, de acteurs die als eerste het verzet tegen een dictatuur belichamen, in wie de eerste kiem van vrijheidsbesef gevonden wordt. De Wissel van 2 oktober 2010 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2010/10/101002wissel.mp3) Luister in deze Wissel naar de operette-achtige ervaringen, de tragiek van een tot in het absurde geregisseerd en gecontroleerd totalitair land, en de piepkleine barstjes die in het benauwend protocol ontstaan. (../wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gif)De muziek in deze uitzending: * Soft Machine: Facelift * Delta Saxophone Quartet: Facelift * Delta Saxophone Quartet: Dedicated to you * Airkraft: Dedicated to you & improvisaties opgenomen in Noord-Korea * fragmenten van de cd Korea's Epic Vocal Art, gezongen door Kim So-hee * Chung Woong Ensemble voor traditionele Koreaanse muziek, fragmenten * Delta Saxophone Quartet: Mousetrap * Soft Machine: Mousetrap * Soft Machine: Virtually pt 3 & 4 * Hugh Hopper: Minipax (van "1984") * Hugh Hopper: calmozart (van "Jazzloops") Het gesprek met Henk Weltevreden in uitvoeriger versie: Gesprek met Henk Weltevreden (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2010/10/101002henkw.mp3) Het gesprek met Chris Caldwell en Frank van der Kooij in uitvoeriger versie: Gesprek met Chris Caldwell en Frank van der Kooij (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2010/10/101002chrisfrank.mp3) Hieronder een keuze uit de foto's die Henk Weltevreden maakte in Pyong Yang en elders in Noord-Korea. (../files/2010/10/NKposter3.jpg) (../files/2010/10/NKbanier.jpg) (../files/2010/10/NKpodium2.jpg) (../files/2010/10/NKAirkraft.jpg) (../files/2010/10/NKpassant.jpg) (../files/2010/10/NKPolitie.jpg) | 1-10-10 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
41 |
Magma: glow in the dark | (http://wissel.radio6.nl/files/2010/07/magma-300x300.jpg)Het tweede deel van een serie gesprekken over de muziek van de legendarische Franse band Magma - eind jaren '60 ontstaan op initiatief van slagwerker Christian Vander, en na al die jaren nog altijd actief. Eerder dit jaar speelde Magma op de Music Meeting in Nijmegen, en momenteel is de de band op tournee door de Verenigde Staten en Japan. Magma-kenner Stormvogel vertelde ons al eerder over Magma, over de eerste periode, het ontstaan, de invloeden die bepalend zijn geweest voor de sound, en over de bijzonderheden van de eigen taal en mythologie die door Magma - en dan vooral door captain Christian Vander - in het leven is geroepen. In dit tweede gesprek, uiteraard zeer ruimschoots gelardeerd met stukken muziek van Magma - hebben we het over de vermoedelijke ambitie van Vander om zijn werk te zien als één groot, samenhangend oeuvre. Alles wat Vander componeert vloeit voort uit een visioen dat hij begin jaren '70 gehad heeft, en waaraan hij sindsdien stapsgewijs werkt. Composities die nog pas onlangs voor het eerst op een album verschenen vinden we soms al in repetitie-opnamen uit de vroege jaren '70 terug. Van die meerjarenplanning horen we in deze podcast meerdere treffende voorbeelden. Aan het slot van de bijna twee uur Magma hoor je een werk dat - zeldzaam in het oeuvre van Magma - niet door Christian Vander werd geschreven maar door de toenmalige bassist, Jannick Top; De Futura heet dat nummer. Met die compositie werd de muziek van Magma donkerder, somberder, helser. Hoe dat verder ging komt ter sprake in een volgend deel van deze Magma-serie in De Wissel. Stormvogel in gesprek met Aad van Nieuwkerk. (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2011/08/100819wisselmagma2def.mp3) | 19-8-10 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
42 |
De Wissel: Vreemde Klanken | (http://wissel.radio6.nl/files/2010/07/1q84-150x150.png)In zijn roman ‘De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet’ beschrijft David Mitchell de ontmoeting tussen Holland en Japan op het piepkleine(http://wissel.radio6.nl/files/2010/07/murakami-beer-150x150.jpg) eiland Deshima. In ‘1q84’ beschrijft Murakami een vervreemdende parallelwereld. Het vormde het uitgangspunt voor een vijftal soundscapes - een zoektocht naar vier bijzondere muzikale ontmoetingen tussen West en Oost. Nieuwsgierige oren? De Wissel van 31 juli 2010 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2010/07/100731wissel.mp3) (http://wissel.radio6.nl/files/2010/07/Eiffel_Tower_construction-150x150.jpg)Hij is net terug van een weken durend verblijf aan zee. Terug in Parijs. Claude Debussy, compositeur, kijkt verbaasd omhoog, terwijl hij de ingang van de wereldtentoonstelling nadert – driehonderd meter hoog ijzer, het wonder van Eiffel. De Exposition Universelle 1889 in Parijs is een encyclopedie van het nieuwe en het ongekende en vooral: het ongehoorde. Een reis door de wereld in het hart van de Franse hoofdstad. Tientallen paviljoens met exotische dansen en golven geluiden: Café Égyptien, het Marokkaanse paviljoen, de immens populaire show van Buffalo Bill… Aan het einde van het terrein: de Galeries des Machines. ‘Stelt u zich een kolossale galerij voor, breder dan ooit vertoond, hoger dan het hoogste kerkschip, een galerij die opspuit uit de stralen van de bogen, een gebroken halve cirkel beschrijft als een exorbitant grote spitsboog waarvan de duizelingwekkende punten bijeenkomend onder de oneindige hemel van glazen ramen.' De Galeries des Machines is een ijzeren kathedraal met een eredienst voor de machine: sirenes, fluiten, dynamos, transformatoren. Hoogtepunt is de demonstratie van de fonograaf door Thomas Alva Edison. Geluid, vastgelegd als met een oude zwart-wit camera. Klank gevangen in ruis en tikken. Claude Debussy loopt naar het Nederlandse paviljoen, waar een kampong is nagebouwd uit Java. Er klinkt gamelanmuziek. Schommelende bronzen gongen die eindeloos lijken te klinken. Geluid van schijnbare stilstand - ‘muziek van schijndood,’ schrijft Debussy. Het geluid sluimert door het paviljoen, als geblazen bellen. ‘Gamelan bevatte alle gradaties, zelfs een aantal die we niet meer weten te(http://wissel.radio6.nl/files/2010/07/debussy_fontaine-150x150.jpg)benoemen’, schrijft hij enkele jaren later. De herinnering aan de gamelanmuziek hangt als een fijne schaduw over Debussy’s eigen muziek. In ‘Cloches à travers les feuilles’. Het geluid van klokken door bladeren; ‘van dorp naar dorp, door de bossen, in de stilte van de avond’. In ‘Et la lune descend sur le temple qui fut’ - muziek met penseelstreken naklank. Op de wereldtentoonstelling 1889 was een kamer even gevuld met stilte; het gemeubileerde privé-vertrek van ingenieur Eiffel, op de derde verdieping van zijn toren. Hier organiseerde Eiffel een besloten concert. Een tijdgenoot schrijft dat een jonge pianiste plaatsnam achter de vleugel, haar ogen sloot, haar handen net boven de ivoren toetsen. Zij wachtte even, voordat de klanken stroomden op deze hoogte, boven Parijs. Dit wachten in trage seconden, was ‘een moment van absolute stilte’. Peking, 1711 (http://wissel.radio6.nl/files/2010/07/beijingmap_detail-150x150.jpg)Hij vertrok in 1701 naar China. De boot zette koers naar het Zuiden, Kaap de Goede Hoop, maar de wind en de grillige golven brachten de Italiaanse Jezuïet Teodorico Pedrini naar de andere kant, over de Atlantische Oceaan, naar Chili. Vandaar vertrok hij naar Lima en Acapulco. Jaren later vond hij een boot over de Stille Oceaan naar de Filippijnen. En weer verder; na stormen en schipbreuk, arriveerde hij in Peking. 5 Februari 1711. Diezelfde dag werd hij ontvangen door de Keizer van China: Kangxi. De Zoon van de Hemel had in bijna iedere kamer van de Verboden Stad een spinet of een clavecimbel. Hij hield van het doordringende zachte ge | 31-7-10 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
43 |
Magma | (http://wissel.radio6.nl/files/2010/07/magma-300x300.jpg)Legendarische band uit Frankrijk, opgericht in 1968 door slagwerker, zanger, visionair en taalvernieuwer Christian Vander, zoon van een jazzpianist en een Grande Dame du Jazz - John Coltrane en Chet Baker waren er kind aan huis. Magma behoort tot de groepen die in het begin van de jaren '70 met een energierijke mix van jazz-, rock- en psychedelische elementen de popwereld op zijn kop zetten. Muziek die veel verder ging dan zo maar liedjes, maar die ook ontworsteld was aan het keurslijf van keurig luisteren en die tegelijk veel bruter, fysieker, zweteriger was dan de intellectuele avant-garde tot dan toe. Magma-kenner Stormvogel vertelt over de eerste jaren van de band, over de invloeden vanuit jazz en klassiek, en over de drijfveren van de bedenker van de planeet Kobaïa, waar Kobaïaans wordt gesproken en waar de hele dag uit alle speakers Magma klinkt... NB: dat de invloed van Magma niet aan het eigen werk van Stormvogel is voorbijgegaan, kun je met eigen oren checken op deze blogpostings en opnamen van bands waarin hij speelt. Magma intro & muziekkeuze: Stormvogel (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2010/07/Magma1.mp3) Hieronder nog een paar leuke joetjoepjes... http://www.youtube.com/watch?v=FlJKKtgreqw http://www.youtube.com/watch?v=7dNF-B7SxkQ http://www.youtube.com/watch?v=vBh6MAQQTwk | 7-7-10 | Gratis | Bekijk in iTunes |
|
44 |
Stamping Ground in Kralingen | (http://wissel.radio6.nl/files/2010/06/poster2.jpg)Deze maand is het veertig jaar geleden: het Holland Pop Festival in het Kralingse Bos in Rotterdam. Met een line-up om van te watertanden (van Pink Floyd via Soft Machine en Country Joe & the Fish tot Canned Heat, It's A Beautiful Day, Supersister, Ekseption, CCC Inc., Q65, Fotheringay, Caravan, Mungo Jerry, en nog zo wat van die namen die nog steeds nagalmen in het collectief onderbewuste van muziekminnend Nederland). Ik bezocht de plek des festivals met twee heren die toendertijd, 17 en 19 jaar oud, als bezoekers aanwezig waren: Henk Weltevreden (auteur) en Wim Kerkhof (muzikant, van The Amazing Stroopwafels). Over het ontstaan van het festival schreef ik van de week al op dit blog - en als je daar meer over wilt weten is het de moeite om zondagavond naar (http://wissel.radio6.nl/files/2010/06/poster3.jpg)Radio 1 te luisteren (er is een preview te vinden op deze site, en anders is het programma natuurlijk via de Holland Doc-website terug te horen. Behalve Henk en Wim sprak ik ook nog kort met Richard Sinclair, toendertijd een van de optredende artiesten (van Caravan). Hieronder de playlist en nog een paar video's. De film Stamping Ground - die gemaakt zou worden door George Sluizer, ongelukkigerwijs dankzij ruzie tussen de producenten van het project afgehaald, anders was het zeker een andere film geworden - is in delen opgeknipt op YouTube te zien (maar niet embeddable, dus om te kijken moet je effe klikken). En nu meteen luisteren kan natuurlijk ook: De Wissel van 5 juni 2010 (http://download.omroep.nl/vpro/radio6/wp/files/2010/06/100605wissel.mp3) Speellijst: 1. CD Fotheringay (Fledg'ling FLED 3044) Cousins: Two Weeks Last Summer Fotheringay 4'28" 2. CD Legend of a mind (Decca 5857832) East of Eden: Nymphenburger East of Eden 6'12" 3. CD Dinosaur Swamps (BGOCD552) The Flock: Big Bird The Flock 5'50" 4. CD Simply the best of Mungo Jerry Ray Dorset: In the summertime Mungo Jerry 3'42" 5. CD Beggar Julia's Time Trip (Universal 981 492-2) Rick van der Linden/Michel van Dijk: Space II + Pop Giant Ekseption 0'25" + 3'54" 6. CD C.C.C. For Ever (Lost & Found 564 450-2) vBeusekom, Jansz, Belinfante, Schreurs, Kloos, Rammers: The Visitor CCC Inc. 3'34" 7. CD Live at the Fillmore (Columbia COL 495080-2) Clark, McGuin, Crosby: Eight miles high McGuin, Hillman: So You Want To Be A Rock 'N' Roll Srat The Byrds 3'00" + 2'36" 8. CD Handle with care (BGO CD 12) Willie Dixon: Bring it on home Canned Heat 6'18" http://www.youtube.com/watch?v=N0J77CRMeTA 9. CD Love is the song we sing (Rhino 8122 79983) It's a Beautiful Day: White Bird It's a Beautiful Day 6'11" 10. CD Music in a doll's house (SEECD100) Family: Old songs for new songs Family 4'18" http://www.youtube.com/watch?v=G61UV0U0APc 11. CD Legend of a mind (Decca 5857832) Coughlan, Hastings, Sinclair, Sinclair: Hello, Hello Caravan 3'12" 12. CD Oceans of Bliss (Island 02498 06926) Quintessence: Giants Quintessence 4'37" 13. CD Electric Music for the mind and body (Vanguard CA 835) Joe McDonald & Joyful Wisdom: The Masked Marauder Country Joe & The Fish 3'10" http://www.youtube.com/watch?v=nvct-AJDi_k 14. CD Hard voor weinig (QKV200) The Amazing Stroopwafels: De Haren Zestig The Amazing Stroopwafels 3'53" 15. CD Fotheringay (Fledg'ling FLED 3044) Cousins: Nothing More Fotheringay 4'38" 16. CD Live at the Fillmore (Columbia C2K 64820) Santana: Jingo Santana 4'38" http://www.youtube.com/watch?v=y823xRV31eo 17. CD Breda Reactor (Voiceprint 345CD) Ratledge: Esther's Nose Job + Out-Bloody-Rageous Soft Machine 7'30" 18. CD Ummagumma (EMI 8312132) Roger Waters: Set the controls for the heart of the sun Pink Floyd 9'12" | 4-6-10 | Gratis | Bekijk in iTunes |
| Totaal: 44 afleveringen |
